به احساسات کودکانمان احترام بگذاریم

مهارت های فرزند پروری

به احساسات کودکانمان احترام بگذاریم

کودکان نیز مانند بزرگسالان دارای احساسات و عواطف هستند اما احساسات و عواطف آنها در موقعیت هایمختلف مثل احساسات هیجانات و عواطف بزرگسالان نیست. کودکان هویت ویژه ی خود را دارند و ما باید کشف کنیم

که فرزندانمان در شرایط مختلف چه احساسی دارند. در یک خانواده ی سالم ابراز هیجانات و احساسات مجاز استو به آن توجه می شود. جلوگیری از ابراز احساسات و هیجانات باعث از بین رفتن آنها نمی شود

 

لذا وقتی کودک دچار هیجانی شده است مثلا خشمگین است خسته است کلافه است مضطرب و یا ترسیدهاست این که چرا چنین احساسی دارد و این احساس خوب نیست و نباید چنین احساسی داشته باشد را فراموشکنید و سعی کنید با او همدلی کنید احساسش را بفهمید و با او حرف بزنید و آرامش کنید.

کودکانمان را همان گونه که هستند بپذیریم

مهارت های فرزند پروری

 

با تولد هر فرزند والدین به آنها می نگرند و در ذهن خود تصور می کنند که فرزندشان سالم ترین شادترین وموفق ترین فرد در دنیا خواهد شد. اما هم زمان با رشد و تکامل کودک لازم است که والدین بر آن تصور ایده آلخود یعنی این که والدین دوست دارند فرزندشان چه کسی و چه کاره بشود کمتر تکیه کنند و بیشتر به درکدوست داشتن و حمایت کردن از شخص منحصر به فردی که او واقعا هست بپردازید.

 

هر قدر بیشتر فرزند خود را بشناسید بهتر می توانید به او کمک کنید تا با تکیه بر نقاط قوتش به آرزوها اهدافو رویاهایش دست پیدا کند.

هرگز کودکانتان را با یکدیگر مقایسه نکنید حتی با خودتاندر دورانی که هم سن آنها بودید.

در برخورد با کودکانمان هماهنگ عمل کنیم

 مهارت فرزند پروری

 

اگر می خواهیم در تربیت کودکان والدین خوب و موثری باشیم و دلبندانمان با رفتارهای پسندیده و درستپرورش یابند باید در برخورد با رفتارشان هماهنگ و ثابت قدم باشیم.

 

کودکان برای این که قواعد زندگی اجتماعی را یاد بگیرند نیاز به ثبات از طرف والدین دارند. وقتی شرایطیادگیری با ثبات باشد آموختن رفتارهای مناسب راحت تر است. برای اجرای قوانین و دستورات و در وضعیت هایمختلف روش برخورد والدین باید هماهنگ و یکسان باشد در این صورت والدین جدی به نظر می رسند و بچه ها نیزگیج و دلسرد و نامطمئن نیستند و والدین را آزمایش نمی کنند و به بازی نمی گیرند.

اجازه همدستی به کودکان ندهیم نگذارید آنها با یکی از والدین ائتلاف کنند و علیه والد دیگری اقدام نمایند.

برای کودکان مفیدتر است که پدر و مادر خود را در همه زمینه ها هم عقیده بدانند اگر کودک به پدر مراجعه کردو گفت مادر می گوید این کار را نکن پاسخ پدر همواره تایید نظر مادر است و برعکس.

تخریب تصویر ذهنی کودک از پدر با مادر باعث بدبینی اونسبت به کل خانواده می شود.

از رفتار کودک انتقاد کنید نه از خود او

 

مهارت های فرزند پروری

از رفتار کودک انتقاد کنید نه از خود او

بچه ها همگی هدیه های خداوند به ما هستند آنها انسانند. این رفتار و عملکرد آنهاست که گاهی اوقات باعثناراحتی ما می شوند. بنابرین باید از رفتار آنها انتقاد کرد نه از هویتشان.

بهتر است بگوئیم                                              نگوئیم

چقدر لباس هایت نامرتب است                          چقدر نا مرتبی

از این حرفت خوشم نیامد                                 چقدر بی ادبی

کفشهایت را درست پا نکردی                           چقدر بی عرضه ای

چرا نیامدی با بچه ها بازی کنی                        اینقدر ترسو نباش

انسان می تواند خوب باشد اما گاهی رفتارهای نادرستی انجام دهد. خوب بودن با کامل بودن یکی نیست.

هیچ انسانی کامل نیست اما انسان های خوب فراوانند. کودکان باید بدانند اگر والدینش از آنها انتقاد می کنندمنظورشان رفتارهای آنهاست نه خود آنها. والدین آنها او را دوست دارند اما از یکی از کارهای آنها ناراحتند.

 

همه چیز در باره مساله

 

 

اشکالات بچه ها در حل مساله 4 دلیل عمده دارد:

1 - ناتوانی در خواندن ودرک مطلب

2-  نداشتن مهارت تحلیل واستدلال مساله

3 - انتزاعی بودن صورت مساله(وقتی اجسام عینی وقابل لمس نباشند کودک نمی تواند برای حل مساله به تحلیل بپردازد)

4- تشخیص اینکه کدام عمل ریاضی باید مورد استفاده قرار بگیرد

 

برای رفع این اشکالات لازم است:

1- اجازه بدهیم بچه ها خودشان صورت مساله رابخوانند وباتمریناتی که در درک مطلب درس فارسی داده می شود قدرت درک مطلب آن ها را بالا ببریم

2- به راه حل های مختلف دانش اموزان توجه کنیم وتمامی روش های درست رابپذیریم

3- با اجرای نمایشی استفاده از چینه وکشیدن شکل مساله را از حالت انتزاعی(ذهنی) خارج کنیم 

تمرین تقارن

تمرین تقارن 

دخترم حتما انجام بده

 

7 نکته ی کلیدی در برخورد با کودک لجباز

 

لجبازی به شکل ها و دلایل مختلف در کودکان بروز می کند ، معمولا این واژه را درباره کودکان زیر ۳ سال با احتیاط به کار می برند چون در بیشتر این کودکان ، این نوع واکنش رفتاری، هدف دار نیست و کودک به علت مشکلات جسمی و یا تعارضات درونی، مشکلات خود را به صورت گریه ، نق زدن ، پرخاشگری ، بی خوابی، امتناع از خوردن غذا و بی اختیاری ادرار و مدفوع نشان می دهد .

 

مشکل اصلی را بیابید

 

در این گونه موارد باید به دنبال پی بردن به علت مشکل و رفع آن بود.

واکنش هایی نظیر تنبیه کودک و یا بی توجهی به او می تواند زمینه ساز ایجاد تصویری نامطلوب از والدین در ناخودآگاه کودک باشد که بعدها به شکل خشم هدف دار خود را نشان می دهد.

 

با کودک مدارا کنید

 

با اینگونه کودکان باید مدارا کرد و ابتدا زمینه های بروز لجبازی را شناسایی کرد، سپس کودک را از آن دور کرد ، به عنوان مثال کودکی را که در بازار از والدین می خواهد هرچیزی را برایش بخرند، نباید به بازار بُرد و همیشه درباره برآوردن خواسته هایش یک چیز دیگر را باید جایگزین کرد مثل ابزار پلاستیکی به جای واقعی و دور نگاه داشتن وسایل خطرناک از دسترس کودک . اما کودکان پس از پایان سه سالگی و آغاز چهار سالگی وارد حیطه اجتماعی می شوند و رفتارهای مختلف را از یکدیگر می آموزند و با الگوبرداری منفی سعی می کنند در رابطه با والدین خود آن را اجرا کنند و این امر تا حدود زیادی آگاهانه و هدفمند است و کودک با آزمون و خطاهایی که می کند سعی در به زانو درآوردن والدین و تسلیم آن ها در برابر خواسته هایش دارد و با این کار به سیطره قدرت خود و خود محوری اش ادامه می دهد و برای این کار ، بهانه هایی نیز برای خود دارد مانند وجود رقیبی به عنوان برادر و یا خواهر کوچک تر و یا به علت رفتن به مهد کودک و یا مواردی از این قبیل ، این گروه از کودکان ، اعتماد به نفس پایینی دارند و نسبت به دیگر کودکان تعارضات درونی بیشتری دارند و سطوح ترس و اضطرابشان بالاتر از همسالانشان است.

 

به کودک میدان دهید

 

برای درمان لجبازی کودکان در ابتدا باید روی استقلال آن ها به شکل عملی و فکری کار شود، والدین باید به کودک میدان دهند تا خودش کارهای شخصی اش را انجام دهد و در برخی زمینه ها نظر او را جویا شوند ، فعالیت هایی از این قبیل با عث خودباوری بیشتر کودک و جلب توجه به صورت مثبت می شود و انرژی بالقوه کودک را به سمت مثبت هدایت می کند .

 

اعمال روش خاموشی

 

از طرف دیگر باید روش «خاموشی» را اعمال کرد ، به این مفهوم که والدین در مقابل رفتارهای منفی کودک هیچ واکنش کلامی ، دیداری و شنیداری انجام نمی دهند و گویی چیزی را ندیده اند ، کودک پس از چند بار تکرار رفتار منفی، به علت دریافت نکردن پاسخ، پی می برد که کارش بیهوده است.

 

روش تقویت رفتار ناهمساز

 

وقتی شدت رفتارهای کودک نسبت به قبل کاهش یافت والدین باید روش «تقویت رفتار نا همساز» را اجرا کنند، یعنی رفتار مقابل رفتار منفی کودک را به محض سر زدن از کودک ، تقویت کنند ، مثلا کودکی که گریه می کند به محض آن که ساکت شد ، توسط والدین مورد توجه و تشویق قرار گیرد .

 

رژیم غذایی مناسب

 

شاخص های دیگری که باید در نظر داشت ، استفاده از رژیم غذایی صحیح است، مصرف بیش از اندازه سردی ها ، تنقلات، کاکائو، نمک و سرکه باعث تحریکات عصبی کودک و تماشای تلویزیون و بازی های رایانه ای بیش از یک ساعت در روز باعث تشکیل امواج مخرب در مغز کودک و عصبانیت او می شود ، کم خوابیدن کودک نیز باعث افزایش لجبازی می شود ، خواب شب مهم تر از خواب روز است چون در خواب روزانه عواملی نظیر نور و صدا باعث بر هم خوردن ریتم خواب می شود و کودک با وجود خواب زیاد ، پس از بیداری آرامش ندارد .

 

 

مراجعه به مشاور

 

درباره لجبازی های شدید کودکان که گاه به صورت گریه های طولانی و کبودی لب ها و واکنش های غیر عادی خود را نشان می دهد ، بررسی امواج مغز کودک و مراجعه به روان پزشک و روان شناس کودک ضرورت دارد .


منبع : khorasannews.com

 

به کودکانتان محبت کنید اما آنها را لوس نکنید.

 

به بهانه مهربانی کردن به کودکتان،نباید به هر نوع خواسته معقول و نامعقول فرزندتان تن بدهید

 

 هر انسانی در هر برهه از زندگی اش به محبت نیاز دارد و این نیاز در کودکی اهمیت ویژه ای دارد اما والدین باید ابتدا نحوه محبت کردن به فرزندشان را بدانند تا ناخواسته با رفتارهایشان که با عنوان رفتارهای محبت آمیز قلمداد می شود، به او آسیب نزنند. در حقیقت، محبت کردن اصولی دارد که دانستن آن به والدین کمک می کند به گونه ای با فرزندانشان رفتار کنند که آنها را مستقل بار بیاورند. در این مطلب با نکات کاربردی در این زمینه آشنا می شوید.

وظیفه شما به عنوان والدین دلسوز این است که به فرزندتان کمک کنید، توانایی های بالقوه اش را بشناسد و آنها را بالفعل کند تا در زندگی آینده اش فردی توانمند باشد و احساس خوشبختی کند.

ادامه مطلب..... 

 

ادامه نوشته

ویژگیهای کودکان خلاق

 

1 - کودکان خلاق اغلب با آب و تاب حرف می زنند. ذکر جزییات یک ماجرا و به تفضیل سخن گفتن می تواند نشانه قدرت خیال و تصور زیاد باشد.

2. دقت و توجه شدید در گوش دادن، مشاهده کردن یا انجام دادن کاری دارند.

3. شور و نشاط و مشغولیتهای شدید جسمانی دارند.

دنباله مطالب را دنبال کنید جالبه.... 

ادامه نوشته

مقایسه کودکان با یگدیگر چه عواقبی دارد؟

 

 

مقایسه کردن کودکان با سایر دوستان وی یا کودکان اقوام و حتی خواهر و برادرهای وی کمکی به فرزند شما نمی‌کند، بلکه بر عکس می‌تواند اثرات منفی ای بر رفتار وی داشته باشد.مقایسه، اعتمادبه نفس آنها را به شدت خدشه‌دار کرده و باعث می‌شود احساس حقارت کنند.

باوجود این، بسیاری از والدین وقتی می‌بینند فرزندشان به خوبی بچه‌های دیگر نیستند، دست از مقایسه‌ کردن نمی‌کشند و مدام کودک‌شان را با کودکان دیگر در کفه ترازوی سنجش و مقایسه قرار می‌دهند. 
برای رهایی از این رفتار غلط کافی است، به خود بقبولانید که فرزند شما، موجودی مستقل و آزاد است که راه رشد و شیوه زندگی خودش را دارد و خواهد داشت. 

بعضی‌ها، این اصل را همان روزی که روی صفحه مانتیور سونوگرافی، جنسیت کودک‌شان معلوم می‌شود، می‌پذیرند.
این کودک قرار نیست همه ی خواسته‌های شما را مو به‌ مو اجرا کند؛ همان‌طور که شما، خواسته‌های والدین‌تان را مو به‌ مو انجام ندادید. 
بنابراین با این رفتار و حرکت با دست خود به فرزندتان آسیب نرسانید. 

در زیر به دلایل مهمی اشاره می‌کنیم که به شما نشان می‌دهد مقایسه کردن کودکان با یکدیگر کار درستی نیست و چه عواقبی می‌تواند در پی داشته باشد :

🌺مقایسه باعث خشم کودک می‌شود

مقایسه‌های مستقیم باعث عصبانی شدن بچه‌ها می‌شود.
وقتی برایشان مشخص می‌شود که به اندازه کافی خوب نیستند، نه تنها حس تلخی و ناراحتی نسبت به شما پیدا می‌کنند بلکه نسبت به آن خواهر و برادر و یا دوست هم همین حس ناراحتی و عصبانیت در آنها ایجاد می‌شود.

🌺مقایسه باعث خودخواهی می‌شود

برعکس این مقایسه‌ها هم همین‌طور است. عاقلانه است که فرزندتان را به طریق مثبت هم با دیگران مقایسه نکنید. دوست دارید فرزندتان طوری بزرگ شود که تصور کند از بقیه آدم‌ها برتر است؟ 
تحسین کردن بچه‌ها کار خوبی است اما باید مراقب باشید که به طور مداوم به آنها نگویید که از بقیه بچه‌ها بهتر و بالاتر هستند. 
اگر بخواهید آنها را خودخواه و متکبر بار بیاورید هیچ لطفی در حق‌شان نکرده‌اید.
مقایسه کردن فرزندتان با دیگران تصویری منفی از خودشان به آنها می‌دهد. پدر یا مادر بودن یک مسابقه نیست و لازم نیست به بقیه والدین نشان دهید که فرزندتان چقدر بهتر از بقیه است .

🌺مقایسه‌کردن، باعث دروغ‌گویی کودکان می شود

انتظار و توقع بیش از حد از کودکان و مقایسه آنها با دوستان و همسالان در زمینه‌های گوناگون، یکی از علت‌های دروغ‌گویی محسوب می‌شود. والدینی که انتظارات بیش از حد توان و استعداد کودکان داشته باشند و آنان را زیر فشار قرار دهند، کودکان را به دروغ‌گویی وامی‌دارند.

فواید املا نویسی

 

 

 

 املای فارسی یکی از مهم ترین و اصلی ترین درس های دوره ی ابتدایی است که در کسب مهارت در ارکان دیگر زبان آموزی مؤثر است .،

آشنا بودن معلم به ویژگی ها و روش های تدریس این درس می تواند در فرآیند آموزش آن کارآمد و اثر بخش باشد . هدف کلی در آموزش املای فارسی “ نوشتن درست صورت کلمات و جملات ” ؛ یعنی ، املای صحیح کلمات است .

 

املا دارای فواید زیادی است، از جمله :

 

1 – دانش آموز شکل درست کلمات و جملات را می آموزد .      

 

2 – مهارت گوش کردن را کسب می کند  .

 

3- هماهنگی بین چشم ، گوش ، مغز، دست و …    را افزایش می دهد .  

 

 4 – تلفّظ درست کلمات و جملات را می آموزد .

 

 5- مهارت تبدیل گفتار به نوشتار را کسب می کند . 

 

 6 – دقّت و حافظه را تقویت می کند  .

 

7 -  موجب درک بیشتر شنیده ها می شود .

 

8 – از طریق به کار گیری خط تحریری  هنر خوشنویسی را می آموزیم  .

 

9 – موجب  کسب مهارت در پاکیزه نویسی و صفحه آرایی می شود  .

 

 10- خواندن و قرائت متن تقویت می شود .

آخ جووووون بازی

بچه های گلم اینم بازی برای شما 

دوستتون دارم زیاااااااااااااااد 

 

 

 

بازی علوم زیر آب یا روی آب

 

تلویزیون‌ها، خاموش!!

از بین بردن عادت تماشا تلویزیون در کودکان

آیا تلویزیون باعث رشد ذهنی کودکان می شود؟ آیا آنها از اوقات فراغت با تماشای تلویزیون استفاده می کنند؟ یا نه؟ آیا تلویزیون بچه های ما را به یک جا نشینی و چاقی می کشاند؟ آیا به آنها عادت های نا مناسب می آموزد؟ آیا آنها را از با ما بودن جدا می کند و بین ما و آنها فاصله می اندازد؟ آیا تلویزیون باعث نمی شود که آنها بچه های شخصیت های کارتونی می شوند یا بچه های ما؟؟؟ برای رهایی از تاثیر مخرب تلویزیون چند توصیه ساده ما را به کارگیرید.

 

ادامه مطلب رادنبال کنید... 

 

ادامه نوشته

تقویت حافظه شنیداری

حافظه شنیداری :

تمرینهای زیربرای تقویت حافظه شنیداری بسیارمفید می باشد:

1-سه کلمه برای کودک بیان کنیدوازوی بخواهید پس ازاینکه هرسه کلمه راگفتید،آنها رابازگوکند.سپس چهار کلمه وبه همین ترتیب پیش برویدتامطابق رشد سنی وطبیعی خویش ازحافظه شنوایی برخوردار شود.

2-یک جمله برای کودک بگو.یید واز او بخواهیدآن راتکرار کند.سپس دو جمله بگویید تا آنها را تکرار کندوبه همین ترتیب پیش برویدتاتوانایی وی به حد هنجار وطبیعی برسد.

3-تمرینات 1و2 راانجام دهید،امااین بار دانش آموز ترتیب گفتن کلمات راهم حتما رعایت کنند.دراین صورت توانایی توالی شنوایی اونیزتقویت خواهد شد.

4-چند دانش آموز راکنار هم بنشانیدواز آنها بخواهید این بازی راترتیب دهند.نفراول یک کلمه بگوید،نفردوم همان کلمه را تکراروکلمه دیگری که مناسب است به آن اضافه کند،نفرسوم دوکلمه قبلی رابگویدوکلمه دیگری راکه مناسب است به آن اضافه کندوبه همین ترتیب پیش رود.
به عنوان مثال نفراول: من،نفردوم: من در،نفرسوم :من درحیاط....

5-همان بازی راترتیب دهیداما این باربه جای استفاده ازیک کلمه ،دانش آموزان ازیک جمله استفاده کنند.به عنوان مثال نفراول:من درحیاط مدرسه بازی کردم. نفردوم:من درحیاط مدرسه بازی کردم وبعد به کلاس رفتم. نفر سوم:.....

6-به کودک چند دستور بدهید واز وی بخواهید آن دستورات را به ترتیب اجرا کند.این تمرین علاوه برحافظه شنوایی،توانایی(حرکتی-شنوایی) ونیز(توالی شنیداری )رابا هم تقویت می کند.

7-یک کلمه بیان کنید وپس از 30ثانیه ازاوبخواهید آن راتکرارکند. درتمرینهای بعدپس ازگذشت چند ثانیه ازاوبخواهیدکه نام شئ مخفی شده رابگوید.این تمرین را آنقدر ادامه دهید تابتواند درحدود 30 ثانیه شئ رادرحافظه کوتاه مدت خویش نگه دارد.

-8-ابتدا برای او قصه های بسیار کوتاه بگوییدسپس داستانهای بلندتر بگوییدوبعدازاوبخواهید قصه های شما راتقلید کند وسرانجام خودش قصه بسازد.

- 9 کودک رایاری دهید تاتعدادی عدد یا لغات ساده را به خاطر بسپارد. 

10-یادگیری لالایی ها،اشعار،مثل ها،....

- 11به کودکان دستورالعملهایی بدهید که قبل از اجرا آن را باخودتکرارکنند.

12-کودکانت راتشویق کنید که با چشمان بسته به مترادفهای شنوایی گوش دهند،مثل بادوشاد

-13دستورالعملهایی که شامل مراحل متعدد است به کودکان عرضه نمایید.

-14کودکان راتشویق کنید که شماره تلفن بعضی ازموسسات خدماتی،مثل آتش نشانی وساعت گویا رایاد بگیرندوبه خاطر بسپارند.

15-تعدادی ازکلمات را برای کودکان با آهنگی خاص بخوانیدوازآنها بخواهید هرکلمه شنیده شده رابگویند.

16- ازدستورالعملهای شفاهی استفاده بکنید،به این ترتیب که پرتقالها راروی میز بگذار،سیب هارازیر میزبگذارومکعب های زرد را بالای میز بگذار.

17-یک برنامه تلویزیونی را انتخاب کرده،اجازه دهید که کودک آن رامشاهده کند.سپس ازاوسوال نمایید که صفحه تلویزیون چه تصویری را نشان می دهد.

 

تبلت چه برسر بچه ها می اورد؟

 

 

بهتر است  حاشیه نرویم. آموزش الکترونیکی و بازی‌ها اصلا برای کودکان در سنین پایین مناسب نیست. در واقع می‌توان گفت که کودکان هنگام کار با وسایل الکترونیکی هیچ چیزی نمی‌آموزند. آن‌ها در عوض با بازی کردن و خواندن و شنیدن مطالب، چیزهای بیشتری می‌آموزند. کودکان باید در سنین پایین اجتماعی شوند و آن‌ها این کار را با تقلید از رفتار والدین خود انجام می‌دهند. اما اگر قرار باشد که مدام به گوشی و تبلت خیره شوند، دیگر زمانی برای یادگیری باقی نمی‌ماند..


علاوه بر این موارد به مهره‌های گردن، توانایی کلامی، شور و شوق اجتماعی، میزان تمرکز و روابط عاطفی کودکان آسیب وارد می‌شود. اوتیسم نیز یکی دیگر از عواقب احتمالی استفاده بیش از حد وسایل الکترونیکی است. بنابراین، اگر دفعه بعد خواستید برای ساکت کردن کودک، به او گوشی یا تبلت بدهید حتما به عواقب آن فکر کنید؛ شاید نیاز باشد در تصمیم خود تجدیدنظر کنید.



منبعfaradeed.ir

تقویت حافظه دیداری

 

تمرین شماره 1

* دو تصویر را به مدت چند ثانیه به کودک نشان می دهیم سپس دو تصویر حذف می شود و از او می خواهیم بگوید چه تصاویر ی دیده است . تصاویر کم کم باتوجه به پیشرفت کودک افزایش می یابد.

* تمرین شماره 2
* کارت هایی به اندازه ی 15X10تهیه کرده و با ماژیک کلمه ای را 

* می نویسیم سپس 2 کارت را به کودک نشان می دهیم واز او 

* می خواهیم با دقت بخواند وبا دست برتر کلمه را روی کارت رد گیری کندودر مرحله بعدهمان کلمه را در هوا بنویسد یک بار با چشم باز و بار دیگر با چشم بسته ،از او می خواهیم کلمات را به ذهن بسپارد بعد کارت حذف می شود و او باید کلمات را به همان ترتیب که دیده از حفظ تکرار کندو بنویسد وقتی کودک در دو کارت مشکل نداشته باشد کلمات را 3تا می کنیم و...

* تمرین شماره 3
-بعد از انجام تمرین 2از تعداد کارتی که به کودک داده شده یک کارت را برمیداریم و بقیه ی کارتها را به او می دهیم او باید تشخیص دهد کدام کارت را برداشته ایم .

تمرین شماره 4

بازی با چوب کبریت : با استفاده از چوب کبریت شکلی می سازیم و کودک شکل ساخته شده را می بیند وباچوب کبریتهایی که در اختیار دارد می سازد و برای چند ثانیه به او اجازه می دهیم به شکل نمونه و شکلی که ساخته ،نگاه کند وبه خاطر بسپارد بعد شکل خودش را به هم میزنیم و شکل نمونه را می پوشانیم و از او می خواهیم دوباره شکل را بسازد.

تمرین شماره 5

کارتهایی تهیه میکنیم که روی آنها اشکال یا کلماتی یااعدادیا ترکیبی از آنها نوشته شده باشد ازتعداد3جزء شروع کرده به مرور بیشتر می کنیم،ابتدا یکی از این کارتها را نشان میدهیم واز کودک می خواهیم به ذهن بسپارد سپس کارت را حذف کرده و کارت دیگری را نشان می دهیم 1 یا 2مورد از موارد کارت اول در آن باشد و از او می خواهیم علامت یا کلمه ای که در کارت قبل دیده نشان دهد .

حوصله 4 دختر 9 دختر 5 صابون 3 

تمرین شماره 6

شکل ها یی را به صورت کامل و ناقص تهیه می کنیم ،به طوری که شکل کامل و ناقص شبیه هم باشند در شکل کامل نقطه ها و علامت هایی را قرار می دهیم که در شکل ناقص نیست اول شکل کامل را برای چند ثانیه به کودک نشان می دهیم بعد حذف می کنیم و شکل ناقص را نشان می دهیم تا مکان علامت ها و نقطه ها را روی شکل از حفظ بکشد .

تمرین شماره 7
چند شکل جزئی و کوچک را که از یک شکل کل گرفته شده است به کودک نشان می دهیم و بعد شکل جزئی را می پوشانیم و شکل کل را به او می دهیم تا شکلهای جزئی را د رداخل آن شکل پیدا کند .

تمرین شماره 8

دو کلمه را روی کارتی می نویسیم و آن را به کودک نشان می دهیم باید ابتدا کلمه را بخواند برای به خاطر سپردن کلمات جمله ای بسازد بعد کارت را حذف میکنیم وبعد از چند ثانیه کارت دیگری می دهیم که روی آن یکی از کلمات حذف شده است و کود ک با استفاده از راهبردی که آموزش داده شده کلمه ی دیگر را ب

تمرین شماره 9


کارتها یی را که روی آن کلماتی نوشته شده را در اختیار کودک قرار می دهیم تا با دقت ببیند وبه خاطر بسپارد سپس کارت را حذف وبعد از چند ثانیه کارت دیگری که بعضی از جزئیات وحروف کارت قبلی حذف شده است را نشان می دهیم او باید به کمک حافظه کارت را کامل کند.

اسب – فصل –آسمان –صورت ا..ب- ف...ل- آ...مان-...ورت

تمرین شماره 10

نقطه گذاری کلمات : کلماتی را که روی کارتی نوشته شده را به کودک نشان می دهیم تا با دقت ببیند و بخواندو به نقطه ها توجه کند بعد کارت را حذف کرده و بعد از چند ثانیه کارت دیگری که نقطه های آن حذف شده را نشان می دهیم تا جای نقطه را نشان ندهد .

احترام - پدر- همیشه- غروب 

تمرین شماره 11

روی یک کارت بخش هایی از کلمه را جدا جدا می نویسیم وبه کودک می دهیم تا با دقت آن ها را ببیند و بخواند سپس کارت را بر می داریم او باید با توجه به بخشها ی دیده شده آن ها را ترکیب کند کلمه بسازد وآن را باز گو کند البته قبل از شروع باید الگو انجام شود. صا - بون

تمرین شماره 12

مثل تمرین قبل این دفعه حروف کلمات را جدا جدا 

می نویسیم واز کودک می خواهیم با توجه به صداهایی 

که دیده و خوانده کلمه ای بسازد. 

پ – د- ر-م

تمرین شماره 13

یک حرف یا صدارا روی کارتی می نویسیم و به مدت چند ثانیه به کودک نشان می دهیم واز او می خواهیم به دقت نگاه کند وبه خاطر بسپارد بعد کارت رابرداشته و کارت دیگری را که چند کلمه روی آن نوشته شده را نشان می دهیم واز کودک می خواهیم تا کلمه ای که صدای اول آن همان صدای کارتی که قبلا"دیده بود راپیداکند. 

سینی –ایران – سینا- دریا

همین تمرین را با تشخیص صدای آخر و یا صدای وسط ادامه می دهیم .

منبع وبلاگ اختلالات یادگیری

پیش فعالی

از آنجایی که این روز ها اختلال بیش فعالی شایع شده و اغلب خانواده ها از قبول آن ابا دارند واز آنجایی که اغلب حوصله ی خواندن مطالب طولانی را ندارند من به صورت بخش بخش ومختصر ارائه میکنم  وعاجزانه از همه خواهشمندم مطالعه نمایند 

تعریف:بیش فعالی اختلالی است که در آن پر تحرکی ، بی توجهی و رفتارهای نا گهانی در کودکان مبتلا ، بیش تر و شدید تر از کودکان دیگر است .10-5 درصد کودکان به این اختلال دچارند و در پسرها شایع تر است . علائم این بیماری قبل از 7سالگی مشاهده می شود ، ولی اغلب در دوران مدرسه مشکلات جدیتر است. 

بیش فعالی ، بیماری ،عقب ماندگی ذهنی و یا مشکل روانی نیست. این کودکان بدلایلی بیشتر از سایرین فعالیت می کنند.بسیار سریع الانتقال بوده و گیرایی بالایی دارند . اکثرا بهره هوشی بالایی نیز دارند اما نیازمند نظم بخشیدن به این توانایی هستند 

 

تعریف:

بیش فعالی اختلالی است که در آن پر تحرکی ، بی توجهی و رفتارهای نا گهانی در کودکان مبتلا ، بیش تر و شدید تر از کودکان دیگر است .10-5 درصد کودکان به این اختلال دچارند و در پسرها شایع تر است . علائم این بیماری قبل از 7سالگی مشاهده می شود ، ولی اغلب در دوران مدرسه مشکلات جدیتر است. 

بیش فعالی ، بیماری ،عقب ماندگی ذهنی و یا مشکل روانی نیست. این کودکان بدلایلی بیشتر از سایرین فعالیت می کنند.بسیار سریع الانتقال بوده و گیرایی بالایی دارند . اکثرا بهره هوشی بالایی نیز دارند اما نیازمند نظم بخشیدن به این توانایی هستند.

علت


عوامل متعددی در ایجاد آن نقش دارند .به نظر می رسد علت آن عمدتاً نقص در تکامل سیستم اعصاب باشد .به عبارت دیگر ، کودکان مبتلا ،احتمالاًدر قسمت هایی از مغز که مسئول توجه ، تمرکز و تنظیم فعالیت های حرکتی اند ، دچار نقص جزئی می باشند . توارث و ژنتیک در این اختلال نقش دارند . همچنین در بعضی موارد ، در جریان حاملگی یا زایمان یا پس از ان ، صدمات جزئی به ساختمان مغز وارد می شود که می تواند باعث بروزاین مشکل گردد .



علائم 


*خوابیدن وغذا خوردن آنها منظم نیست .

*به نظر میرسد که در همه چیز دخالت می کنند 

*به مراقبت دائمی نیاز دارند .

*از نظر هیجانی،ثبات ندارند

* رفتارشان غیر قابل پیش بینی است .

*به سرعت از کوره در می روند 

*در فعالیت های خطرناک شرکت می کنند و احتمال صدمه دیدن آنها زیاد است .

*قبل از فکر کردن عمل می کنند . پیش از پایان یافتن سوال ، جواب می دهند .

* اشیا را پرتاب می کنند و ناخواسته به دیگران صدمه می زنند .

*پر تحرک وپر فعالیتند . نمی توانند آرام بنشینند و بی قرارند.



عوارض 


رفتار کودکان بیش فعال بر عملکرد آنها در خانواده ، مدرسه و اجتماع تاثیر سو می گذارد و باعث واکنش های منفی اطرافیان ،خانواده ، کارکنان مدرسه وهمسالان می شود .و باعث کاهش اعتماد به نفس و احساس بی کفایتی در این کودکان می گردد .ممکن است آنها از مدرسه و اجتماع متنفر شوند .کودکان بیش فعال ممکن است به صورت ثانویه دچار اختلالات ارتباطی ، مشکلات تحصیلی ، اضطراب ، افسردگی و بزهکاری شوند.

 

به فرزندتان اعتماد به نفس بدهید.

 

نی نی سایت: ایجاد اعتماد به نفس در کودک ممکن است دشوار به نظر برسد. اما احساس ارزش فردی پایه‌های آینده‌ی فرزندتان را پی می‌ریزد، زمانی که باید چیزهای تازه را به تنهایی تجربه کند. جین نلسون، درمانگر خانواده در کالیفرنیا و یکی از نویسندگان سری کتابهای انضباط مثبت می‌گوید « اعتماد به نفس نتیجه‌ی احساس تعلق است، باور به این که می‌توانیم، و دانستن این که همکاری‌هایمان را ارزش می‌نهند و قدر می‌دانند».

نلسون می‌گوید «همان طور که هر پدر یا مادری می‌داند، اعتماد به نفس تجربه‌ای گذرا است. گاهس احساس خوبی درباره خودمان داریم و گاهی نداریم. چیزی که واقعا می‌خواهیم به کودکانمان یاد بدهیم مهارت‌های زندگی مثل انعطاف پذیری است». 

 

هدف شما در مقام والد، اطمینان خاطر از این است که فرزندتان غرور و احترام به خود را در درون خود  و همین طور ایمان به توانایی‌ خود در مقابله با چالش های زندگی را رشد داده است. در اینجا ده استراتژی ساده که به شما در تقویت اعتماد به نفس کودکتان کمک می‌کند آورده می‌شود:

بی قید و شرط عشق بورزید

اعتماد به نفس کودک وقتی شکوفا می‌شود که نوعی علاقه بی قید و شرط را ببیند، عشقی که می‌گوید «دوستت دارم، هرکه باشی و هرچه انجام بدهی». وقتی کودکتان را صرفنظر از توانایی هایش، مشکلاتش، اخلاقش، یا قدرتش می‌پذیرید، به او بیشترین کمک را می‌کنید. بنابراین، او را در عشق خود غرق کنید. او را تا می‌توانید بغل کنید، ببوسید و به پشتش بزنید و فراموش نکنید به او بگویید که چقدر دوستش دارید. وقتی مجبورید در موردی به او تذکر بدهید ، به او بفهمانید تذکر شما در مورد  رفتارش  است و نه خودش . مثلا، به جای این که بگویید «خیلی پسر شرّی هستی. چرا درست نمی‌شی؟ به او بگویید، «لطفا تو خونه فوتبال بازی نکن. فوتبال بازی بیرون از خونه است».

توجه کنید

وقتی را برای توجه کامل به کودک خود کنار بگذارید. این بسیار به احساس اعتماد به نفس کودک شما کمک می کند چون به او این پیغام را می‌دهد که شما فکر می‌کنید او مهم و ارزشمند است. حتما نباید وقت زیادی باشد؛ فقط  چند لحظه‌  که وقتی می‌خواهد با شما حرف بزند، دست از سرکشی به صندوق پست می‌کشید یا تلویزیون را خاموش می‌کنید تا جواب سوالش را بدهید. با او ارتباط چشمی برقرار کنید تا معلوم باشد که واقعا دارید به چیزی که می‌گوید گوش می‌دهید. اگر وقتتان کم است، بدون نادیده گرفتن نیازهایش این نکته را به او بگویید. بگویید «خب همه اتفاقهای  تمرین فوتبال را برام تعریف کن، بعد که تموم شد باید برم شام درست کنم».

محدودیت‌ها را یادش بدهید

چند قانون منطقی برای کودک خود وضع کنید. مثلا، اگر به او می‌گویید که موقع دوچرخه سواری در خیابان باید کلاه  سرش بگذارد، اجازه ندهید بدون کلاهش به خانه دوستش برود. اگر بداند که بعضی قوانین خانوادگی نقشِ روی سنگ شده اند، احساس امنیت بیشتری می‌کند و به زودی بر طبق انتظارات شما زندگی خواهد کرد. فقط بکوشید واضح و باثبات باشید  و نشان دهید که به او اعتماد دارید و از او انتظار دارید که کار درست را انجام دهد.

 

از ریسک کردن‌های سالم استقبال کنید

کودکتان را به کشف چیزی تازه، مثل خوردن غذایی متفاوت، یافتن دوستان تازه، یا اسکیت سواری تشویق کنید. با این که همیشه احتمال شکست وجود دارد اما بدون ریسک کردن موفقیت هم به دست نمی آید. پس به کودک خود اجازه‌ی تجربه‌های کم خطر را بدهید و در مقابل تقاضاهای او در دخالت خود مقاومت کنید. مثلا سعی نکنید به محض این که از خواندن کلمه‌ای دشوار احساس یاس کرد، او را «نجات» دهید. پریدن وسط کار او و گفتن این که «خودم می‌کنم» او را وابسته بار می‌آورد و اعتماد به نفس ِ او را کم می‌کند. شما با برقراری تعادل در نیاز به حمایت از او و نیاز او به تجربه کردن کارهای تازه اعتماد به نفسش را شکل خواهید داد.

اجازه بدهید اشتباه کند

البته یک جنبه حق انتخاب دادن و خطر پذیری این است که کودکتان در معرض اشتباه قرار می‌گیرد. اینها درسهای باارزشی برای اعتماد به نفس کودکتان هستند . بنابراین اگر کودکتان با وقت تلف کردن در اتاق خوابش از اتوبوس مدرسه جا مانده است، او را تشویق کنید که بیندیشد دفعه بعد چطور رفتار کند بهتر است. به این ترتیب اعتماد به نفسش صدمه نمی‌بیند و خواهد فهمید که گاهی می‌شود اشتباه کرد. دانیل میر، استادیار آموزش ابتدایی در دانشگاه ایالت سان فرانسیسکو می‌گوید اگر خودتان اشتباه کردید، به آن اعتراف کنید. پذیرش و اصطلاح اشتباهات پیغام قدرتمندی به فرزندتان می‌رساند و پذیرش مشکلات را برای کودک آسان‌تر می‌کند.

از اتفاقات مثبت تجلیل کنید

همه تشویق  پذیر هستند، بنابراین سعی کنید چیزهای خوبی را که کودکتان در روز انجام می‌دهد با صدای بلند اعلام کنید. مثلا به پدرش بگویید «پیتر امروز همه تکالیفش را سریع انجام داد». با این کار او را در معرض  تحسین خود و پاسخ دلگرم کننده‌ی پدرش قرار می‌دهید. واضح و مشخص بیان کنید. به جای این که بگویید « خوب بود» بگویید «ممنون که میز شام را چیدی». این درکِ انجام کار و ارزش فردی را در او بالا می‌برد و به او اجازه می‌دهد دقیقا بداند چه کاری را درست انجام داده است.

خوب گوش کنید

اگر کودکتان نیاز به حرف زدن دارد، بایستید و به چیزی که برای گفتن دارد خوب گوش دهید. او نیاز دارد احساس کند که افکارش، احساساتش، خواسته‌ها و نظراتش مهم هستند. به او کمک کنید با نام گذاشتن روی احساساتش با آنها راحت کنار بیاید. بگویید «می‌فهمم که ناراحتی چون نمی‌توانی به آن مهمانی بروی». با پذیرفتن احساساتش بدون قضاوت درباره آنها، به احساسات او اعتبار می‌بخشید و نشان می‌دهید که برای چیزی که می‌خواهد بگوید ارزش قایلید. اگر احساسات خودتان را با او سهیم کنید مثلا اگر بگویید:«من نگران مامان بزرگم. خیلی مریضه»، او هم در بیان احساسات خودش اعتماد به نفس پیدا می‌کند.

از مقایسه اجتناب کنید

نظراتی مثل «چرا سعی نمی‌کنی مثل برادرت باشی؟» یا «چرا مثل دوستت مودب نیستی؟» فقط کودکتان را به یاد مشکلاتش می‌اندازد و  در او احساس خجالت، حسادت و رقابت را تشدید می‌کند. حتی مقایسه‌های مثبت مثل «تو بهترین بازیکنی» هم به طور بالقوه مخرب اند چون چون کودک به سختی می تواند همیشه بر طبق این تصویر خود را بسازد. اگر بگذارید کودکتان بداند که او را به خاطر منحصر به فرد بودنش تحسین می‌کنید، او هم ارزش بیشتری برای خودش قایل می‌شود.

 

احساس همدردی کنید

اگر کودکتان خودش را به شکلی ناخوشایند با خواهر برادرها یا همسالانش مقایسه می‌کندمثلا می گوید: «چرا نمی تونم مثل دوستم توپ پرت کنم» ، با او همدردی کنید و بعد روی یکی از توانایی‌هایش تاکید کنید. مثلا بگویید، «آره راست می‌گی. دوستت توپ پرت کن ِ خوبیه. تو هم خیلی تند می‌دوی». این به کودکتان کمک می‌کند متوجه شود که ما همه نقاط قوت و ضعفی داریم و لازم نیست که حتما بی عیب باشد تا احساس خوبی درباره خودش داشته باشد.

تشویق کنید

هر کودکی نیاز به شکلی از حمایت از جانب عزیزانش دارد که پیغام می‌دهند «ما به تو ایمان داریم. ما تلاشهایت را می‌بینیم. ادامه بده!» تشویق یعنی تشخیص دادن پیشرفت  و نه فقط پاداش دادن به نتیجه ای. پس اگر کودکتان با مسئله‌ی ریاضی دست و پنجه نرم می‌کند، به جای این که بگویی «نه اینطوری نیست. بگذار برات حلش کنم»، بگویید «خیلی داری تلاش می‌کنی. تقریبا به جواب رسیدی»

تفاوتی بین تحسین و تشویق هست. تحسین پاداش به انجام کار است، در حالی که تشویق پاداش به فرد است («تو تونستی» به جای «من به تو افتخار می‌کنم»). تحسین ممکن است به کودک بفهماند که تنها وقتی «خوب» است که کاری را درست انجام داده باشد. از سوی دیگر، تشویق به رسمیت شناختن تلاش است. گفتنِ «خب بهم بگو بازی چطور بود. دیدمت چطور حمله می‌کردی» مفیدتر از گفتن «تو بهترین بازیکن تیمی» عمل می‌کند. تحسین بیش از اندازه اعتماد به نفس را خدشه دار می‌کند چون فشاری برای انجام کار و نیاز مداومی به تایید دیگران ایجاد می‌کند. بنابراین تحسین را کناری بگذارید و آزادانه او را تشویق کنید؛ این به کودکتان کمک می‌کند تا با احساس خوبی نسبت به خود رشد پیدا کند.

موضوعات مرتبط: 
برچسب‌ها: اعتماد به نفس 

خیلی قاطع به فرزندتان بگویید: " نه"

 

آموزش نه گفتن به فرزندتان را از دوران کودکی آغاز کنید



«نه» گفتن برای خیلی از والدین کار سختی است و گویا کودکان نیز از این موضوع آگاهی دارند. آنها گاهی کاری می کنند که شما از گفتن جواب «نه» دچار عذاب وجدان شوید. پسر شما در حال تماشای تلویزیون است و مدت زمانی که شما برای تماشای تلویزیون به او اختصاص داده اید به سر آمده است.

اما او با زیرکی تمام به شما می گوید: «مادر! قول می دهم تا 10 دقیقه دیگر تلویزیون را خاموش کنم.» اما این 10 دقیقه به 10 دقیقه بعدی و 10 دقیقه بعدتر ختم می شود و او در نهایت 1 ساعت بیش از قوانین تعیین شده، تلویزیون تماشا کرده است.

شما از اینکه به دست خودتان قوانین خانه را زیر پا گذاشته اید دچار سردرگمی می شوید، اما برای اینکه دوباره به قوانین گذشته وفادار بمانید دیر نیست. با این کار به فرزندتان یاد خواهید داد که در زمان بزرگسالی چگونه با جواب «نه» دیگران رویارو شود.

چرا وضع قوانین همیشه سخت است؟
والدین دنبال شادی فرزندشان هستند و اکثرا همزمان با شادی بچه ها از شادی شان خوشحال می شوند. برعکس این موضوع نیز صدق می کند. وقتی فرزندتان را ناراحتی ببینید شما نیز همین حس را پیدا خواهید کرد، اما با وجود نه گفتن شما به هدف تربیتی بزرگی دست پیدا خواهید کرد. بنابراین به تصویر بزرگ تری فکر کنید که در ورای «نه» گفتن وجود دارد. بعضی از بچه ها با شنیدن جواب «نه» جیغ می کشند، گریه می کنند یا اسباب بازی شان را به گوشه ای پرت می کنند.

عده ای دیگر درخواست خود را آنقدر تکرار می کنند تا والدین را خسته کنند. در این شرایط به جای اینکه به هدف کوچک تر یعنی آرام کردن فرزندتان فکر کنید به این موضوع بیندیشید که با جواب «نه» خود چه کمکی در بزرگسالی فرزندتان خواهید کرد. با خود بگویید در این شرایط فرزند شما با جواب «نه» چه چیزی را یاد خواهد گرفت.

اگر با جواب «نه» فرزندتان همچنان مصر بود و دست به واکنش های تندی زد به او بگویید هیچ کدام از این واکنش ها باعث به دست آوردن جواب مثبت شما نخواهدشد.


اگر فرزندتان توانایی خواندن و نوشتن دارد قوانین را در جایی بنویسید تا مقابل چشمان او باشد


ثابت بمانید
یادتان باشد نباید هیچ استثنایی در مورد قوانین شما وجود داشته باشد. اگر شما 99 بار به فرزندتان «نه» گفتید و تنها یک بار به او شانس زیرپا گذاشتن مقررات را داده باشید همان یک بار باعث برهم خوردن قوانین وضع شده خانه خواهدشد، بنابراین بهتر است همواره در واکنش هایتان ثبات داشته باشید. در این شرایط از افکار منفی مانند «من چه مادر یا پدر بدی هستم» یا «فرزندم را با این کار ناامید کرده ام» و... دوری کنید چون باعث می شود در مقابل خواسته نابجای فرزندتان کوتاه بیایید.

قوانین زیاد نگذارید
اگر مدام قوانین را در خانه تغییر دهید و چیزی به آن اضافه کنید خودتان نیز به تدریج فراموش می کنید چه باید و نبایدهایی را در مورد فرزندتان وضع کرده اید و درنتیجه امر و نهی تان اعتبار چندانی برای فرزندتان نخواهدداشت.

اگر فرزندتان در سنی است که توانایی خواندن و نوشتن دارد قوانین را در جایی بنویسید تا مقابل چشمان او باشد. از قدم های کوچک شروع کنید و با وضع محدودیت های کوچک فرزندتان را نسبت به اطاعت از قوانین ملزم کنید. با فرزندتان در مورد قوانین موجود صحبت کنید و به او بیاموزید در مقابل تایید نشدن در خواستش چگونه باید احساسات و واکنش خود را کنترل کند.



منبع:هفته نامه زندگی مثبت / برترین ها 

 

بازی آنلاین ماز

 

بازی آنلاین ماز 

 

 

 

نقاشی آنلاین

 

 

 

 

بازی ریاضی

 

 

شمارش اعداد

خلاقیت کودک این گونه تقویت می شود

کودکان امروز، بزرگان خلاق و مبتکران آینده هستند چرا که جهان به سرعت در حال تغییر و دگرگونی است و آنان نیاز دارند برای رویارویی با مشکلات خلاقانه فکر کردن را بیاموزند.

روزنامه اعتماد: کودکان امروز، بزرگان خلاق و مبتکران آینده هستند چرا که جهان به سرعت در حال تغییر و دگرگونی است و آنان نیاز دارند برای رویارویی با مشکلات و فائق آمدن بر آنها خلاقانه فکر و عمل کردن را بیاموزند. برای خلاق بودن نیاز به داشتن هوش و ذکاوت بالا نیست.

 

 

ادامه نوشته

بازی های کودکانه برای تقویت انگشتان دست

 

 

ادامه نوشته

اهمیت خط خطی کردن‌های کودک‌

کودکان در زندگی و در بسیاری از مسائل مربوط به خود ناآگاهانه از محیط طبیعی خویش الهام می‌گیرند یا درصدد تقلید از آن برمی‌آیند، البته آن‌ها با دید و دریافتی دیگر به تمام موجودات چه جاندار و چه بی‌جان می‌نگرند و می‌اندیشند.

این موضوع چیزی نیست مگر سادگی توأم با صداقتی که در وجود آن‌هاست، حتی این صداقت با احساسات بی‌آلایش آن‌ها درهم آمیخته می‌شود و پدیده‌ای به بار می‌آورد که تأثیر آن در چهره و رفتار و حرکات و حتی در خطوط و نقوشی که پدید می‌آورند، کاملاً محسوس است.

 

 

 

 

ادامه نوشته

اهمیت بازی در رشد عاطفی کودک

بازی و اسباب بازی برای کودکان بسیار مهم می باشد. به طوری که آنها بیشترین ساعات بیداری خود را به بازی و فعالیت می پردازند. کودکان زمان بازی را بسیار دوست داشته و این زمان را  بر هر چیز دیگری مقدم می دارند. انتخاب اسباب بازی مناسب برای کودکان در هر سنی بسیار حائز اهمیت است.

بازی، در رشد عاطفی کودک نقش مثبتی ایفا می کند به این صورت که نیاز به برتری جوئی و بروز احساسات و عواطف، ترس و تردیدها و برو نگری را در کودک ارتقاء می دهد.

 

 

ادامه نوشته