بازی آنلاین فارسی

 

 روی تصویر کلیک کنید.

 

روی تصویر کلیک کنید.

 

بازی ریاضی

 

 روی تصویر ها کلیک کنید.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

انیمیشن های علوم

 

 

 

 

 

لطفا روی تصویر کلیک کنید.

علوم فایده ی جانوران

بازی ریاضی

 

برروی تصویر کلیک کنید.

 

 

 

برروی تصویر کلیک کنید.

آموزش مفهوم وعلامت مساوی =

 

 

لطفا روي تصوير كليك نماييد.

 

بازی ریاضی

  

بازی کمتری ، بیشتری

 

بازی ریاضی

درک مفهوم عدد 9

 

 

درک مفهوم عدد8

 

 

آشنایی با عدد 10

 

 

آشنایی با جمع کمتر از10

 

 

آشنایی با جمع

 

 

 

بازی فارسی آنلاین

 

برای شناسایی صدای "  ای  " بازی زیر را انجام بده

بازی ریاضی

تقارن

 

 

شمارش

 

 

 

 

شمارش تا 19

 

 

شمارش اعداد

 

 

کمتری بیشتری

راه‌هاي آماده سازي کودک براي ورود به کلاس اول دبستان

 راه‌هاي آماده سازي کودک براي ورود به کلاس اول دبستان

کودک شما هفت ساله است .مي‌تواند به خوبي حدود نيم ساعت تمرکز کند، مي‌تواند برخي مسائل را کاملاً توضيح دهد. به آساني و بدون اضطراب مدتي از شما دور باشد. با کودکان ديگر گروه‌هاي کوچک تشکيل مي‌دهد و مدّتها با آنها سرگرم مي‌شود. لباسش را مي‌تواند بپوشد و به تنهايي به دستشويي مي‌رود و نظافت مي‌کند .
مفاهيمي ‌مثل بالا، پايين، عقب جلو و رنگ‌ها را به خوبي مي‌داند. اسم و فاميل خود را مي‌داند و مي‌تواند تا 10 بشمارد. او آماده است که به کلاس اول برود و شما شادي‌اي داريد در عمق وجود تان ..امّا اين شادي با اضطرابي سخت همراه است .با اضطرابي که نمي‌توانيد آن را ناديده بگيريد. از اطرافيان مي‌شنويد که پايه ي اوّل، پايه ي سختي است ...به دنبال بهترين مدرسه، بهترين معلّم و بهترين‌ها براي فرزندتان هستيد.
براي کم کردن اين اضطراب و هم چنين براي آسان تر کردن و هموار کردن راهتان بايد دست به کار شويد...همين الان آغاز کنيد...کارهايتان را مرتّب کنيد و بچّه ها را حاضر کنيد....
توصيه‌هايي براي آماده سازي کودکان براي ورود به کلاس اوّل ،شايد بتواند چراغ راه پرفراز و نشيب تان باشد.
پرورش مهارت هاي عمومي:
اجازه گرفتن،سلام کردن  و با نوبت صحبت کردن را در منزل تمرين کنيد.
به کودک اين اطمينان را بدهيد که اگر در مدرسه مشکلي داشت، مي‌تواند خيلي آسان آن مشکل را با معلّم يا مدير مدرسه در ميان بگذارد.
به موقع حرف زدن به موقع سکوت کردن و به موقع اظهار وجود کردن را حتماً به او ياد بدهيد.
آداب دستشويي رفتن و رعايت بهداشت فردي را به طور کامل در او کنترل کنيد.
نحوه ي صحبت کردن او را مورد ارزشيابي قرار بدهيد. بلند، آرام، مودب و دوستانه حرف زدن را با او تمرين کنيد. در بازي هاي ساده گاهي معلّم شويد، گاهي يک دوست  و گاهي خود دانش آموز.
حتماً قبل از شروع مدرسه او را به مدرسه بياوريد. کلاس ها ،سرويس بهداشتي ،حياط و دفتر را به او نشان دهيد.
پوشيدن و در آوردن لباس ها و کفش ها را بارها و بارها با او تمرين کنيد.
هنگامي که براي او وسيله اي مي‌خريد، حتماً او را همراه ببريد.(خريد وسايل را زياد به تعويق نيندازيد. اين امر براي کودک پر از شادي و نشاط است. اجازه بدهيد تا چند هفته مرتّب وسايلش را چک کند و با آنها ارتباط برقرار کند .)
در خريد کيف مدرسه نهايت دقّت را به خرج بدهيد. براي کودک کيفي بخريد که اندازه و جنس مناسبي داشته باشد. کيف بچّه ها ترجيحاً از نوع کوله پشتي باشد امّا دسته اي هم براي حمل آسان داشته باشد.بهتر است کيف حالت ايستاده داشته باشد تا کنار پاي کودک روي زمين قرار بگيردو دسترسي کودک به وسايل را ساده تر کند. کيف بايد داراي چند جيب متعدد باشد تا طبقه بندي وسايل براي کودک ميسّر باشد.
نگهداري و حفظ وسايل را به او ياد بدهيد. وسايلش را برايش معرّفي کنيد و موارد استفاده و مکان آن را در کيف و يا جامدادي برايش توضيح دهيد.
دفتر هايش را جلو چشمش جلد کنيد و اسم و فاميلش را روي همه‌ي وسايلش بچسبانيد.چشم کودک را با مارک مداد رنگي و ساير وسايل آشنا کنيد.
استفاده از ليوان و دستمال و ساير وسايل مربوط به طرز خوردن تغذيه در مدرسه را در منزل تمرين کنيد .
پياده و سوار شدن به سرويس و آداب استفاده از سرويس و نکات ايمني را به آموزش دهيد. سعي کنيد با برنامه ريزي دقيق و مرتّب، اضطراب ناشي از جاماندن از سرويس را به حداقل برسانيد.
در منزل به او مسئوليّت بدهيد. اين امر موجب پرورش حس دقّت ،اتکاء به نفس و مسئوليت پذيري در وي مي‌شود.
پرورش مهارت هاي جسماني:
حتماً واکسن کودک را يکي دو ماه قبل از آغاز مدارس تزريق کنيد.
از لحاظ سلامت عمومي او را بررسي کنيد. آزمايش انگل و سنجش سلامت عمومي زير نظر متخصص تغذيه و ترميم دندان ها ي پوسيده احتمال غيبت هاي مکرر در طول سال تحصيلي رابه حداقل مي‌رساند.
اواسط سال تحصيلي تصميم به تعويض مدرسه ي يا کلاس کودک نگيريد.
قداست معلّم را حفظ کنيد. اگر با برخي از روش هاي معلم موافق نيستيد، آن را با خود معلم و يا با شوراي مدرسه مطرح کنيد.
ارتباط خود را با مدرسه حفظ کنيد. به اين ترتيب هر کدام مي‌دانيد که اوضاع در مدرسه يا منزل چگونه پيش مي‌رود .
 از چند هفته قبل نسبت به مدرسه ي کودک اطمينان حاصل کنيد. جابجايي کودک در روزهاي اوّل مدرسه اصلاً به نفع کودک نيست.
موقعيت هايي را پيش بياوريد که او بتواند ساعت ها در خارج از منزل بازي کند. اين امر باعث مي‌شود که آمادگي جسماني او بالا برود.
در برنامه تابستاني او حتماً کلاس سفال و نقّاشي را بگنجانيد. اين دو برنامه ماهيچه‌هاي ظريف انگشتان دست کودک را تقويت مي‌کند.
 در بين بازي هاي کودک، بازي هايي نظير  پرتاب توپ در حلقه، بازي با خمير، بازي هاي فکري، حل کردن ماز (مارپيچ) هاي ساده- موجود در انواع مجلات کودک – حتماً شاخص تر باشد.
حتماً ساعاتي در منزل به کتاب خواندن، تماشاي تلويزيون و آرام و ساکت بودن گذرانده شود .
نزديک به شروع مدارس، ساعت خواب او را به طور جدّي تنظيم کنيد.
پرورش مهارت تخصصي:
هرگز کودکتان را با کسي _حتّي با خواهر و برادرش _ مقايسه نکنيد. هر کودک مجموعه اي از ويژگي هاي منحصر به فرد است که شما نمي‌توانيد آن ها را عوض کنيد .
*محيط خانه را گرم و صميمي کنيد. به خاطر رشد و تعالي کودکتان از بحث هاي بيهوده در منزل بپرهيزيد.
*بدانيد که کسب مهارت  خواندن نيز مانند کسب مهارت صحبت کردن در بعضي کودکان ديرتر و در بعضي زودتر رخ مي‌دهد.
* پايه اول ابتدايي بنيان بسياري از رفتارهاي صحيح درسي دانش آموز خواهد بود. پس در پرورش عادات صحيح کودکتان با مدرسه، همکاري لازم را داشته باشيد
اگر به نظر خودتان يا به عقيده ي مربيان پيش دبستاني، کودک شما بيش فعّال، کم توجّه يا کم تمرکز است رفع مشکل را هر چه زودتر آغاز کنيد. اوّل مهر براي حل اين گونه مسائل بسيار دير است.
و در پايان:
يک دفتر خط دار در اختيار کودک قرار دهيد و مفهوم، اوّل و آخر خط، بالا و پايين دفتر و يک خط در ميان را به او ياد بدهيد.
نحوه ي پاک کردن مطالب و نحوه ي تراشيدن مداد ها را به او آموزش بدهيد.
سعي کنيد مشکلات تکلّمي کودک را رفع کنيد. در منزل گاهي به زبان نوشتاري با او حرف بزنيد. موقع خواندن کتاب ،عيناً متن کتاب را براي او بخوانيد و از قصّه گويي به زبان عاميانه بپرهيزيد.
طرز گرفتن مداد و نشستن را به او آموزش دهيد.
در منزل با اوپر کردن نقطه چين و خط چين وکار کنيد .
تشخيص سمت چپ و سمت راست را به او ياد بدهيد .
دسته بندي و طبقه بندي چيزها را بر اساس ويژگي هاي مشترک به او بياموزيد. (انواع لوبيا- اسباب بازي ها – کفش ها – لباس ها )
مکان مناسب را براي انجام تکاليف تعيين کنيد. آن مکان بايد عاري از هر گونه عامل مخل و محرّک باشد.
شعر خواني و آموزش قرآن دايره ي فهم زبان کودک را بالا مي‌برد .
به او اين اعتماد به نفس را بدهيد که در کارهايش از ديگران تقليد نکند. امّا در صورت تقليد او را سرزنش نکنيد. چون در اين مقطع سنّي تقليد يکي از ابزارهاي آموزش است.
  

راهکارهایی برای انجام بهتر تکالیف مدرسه

 

راهکارهایی برای انجام بهتر تکالیف مدرسه

-مدت زمان لازم برای انجام تکالیف توسط فرزندتان را بشناسید مهمترین مطلبی که والدین باید بدانند مدت زمان مفیدی است که برای انجام تکالیف لازم است. این زمان برای سنین مختلف و بسته به شرایط دانش آموز متفاوت است. والدین هم باید شرایط سنی کودک را در نظر داشته باشند بطوری که کودکان و دانش آموزان پایه‌های ابتدایی را مدت زمان زیادی وادار به انجام تکالیف نکنند و هم شرایط دیگر مربوط به دانش آموز را.
صاحبنظران تعلیم و تربیت مدت زمات لازم برای انجام تکالیف را برای بچه‌های کودکستان تا پایه دوم ابتدایی 10 تا 20 دقیقه در هر روز و برای پایه‌های بعدی دوره ابتدایی 30 تا 60 دقیقه پیشنهاد کرده‌اند. بنابراین والدین نباید جهت یادگیری بهتر دانش آموز و با این تصور که هر چه زمان بیشتری صرف مطالعه دانش آموز شود یادگیری او نیز بیشتر خواهد شد مدت زیادی کودک خود را وادار به درس خواندن کنند. مسلما کودک در این مدت زمان اضافی به کارهای دیگری مثل خیالبافی‌های ذهنی مشغول می‌شود.

-به روش انجام تکالیف توسط فرزندتان دقت کنید  هر کودکی ممکن است تفاوتهایی در روش انجام تکالیف خود داشته باشد. قبل از اینکه روش خاصی را به آنها القا کنید یا بخواهید آنها را کمک و راهنمایی کنید به روش آنها توجه کنید. ببینید در چه مدت زمان بدون کمک شما می‌تواند تکالیفش را انجام دهد؟ چه اشکالاتی دارد؟ آیا خیالبافی در حین انجام تکالیف دارد؟ آیا مرتبا جای خود را عوض می‌کند؟ آیا در حین انجام تکالیف به کارهای دیگری هم می‌پردازد؟ یا اینکه حواس او به انجام تکالیفش است؟ پاسخ به این سوالها به شما کمک می‌کند.

-کودک را تشویق زبانی کنید.نمی توان کودک را وادار به انجام تکالیف مدرسه کرد اما از آن جایی که نوشتن تکالیف ضروری است والدین با آگاهی و صبر پیشه کردن می توانند این را از کودک خود بخواهند.آنها می توانند با تمجیدهای کلامی به او برای انجام این کار انگیزه کافی بدهند.چقدر کلمات را خوب روی خط نوشتی
-حالا دیگه می تونی حروف را به اندزه مناسبش بنویسی، آفرین.
-خوشحال می شم می بینم که تکلیفتو مرتب و تمیز می نویسی.

- به کودک امکان انتخاب بدهید بهتر است کودک بداند بعد از آمدن از مدرسه چه بکند . اگر مایل است اول تلویزیون ببینید و بعد به تکالیف خود بپردازد این را تعیین کنید و با هم به توافق برسید یا این که بهتر است بداند که از او انتظار می رود بعد از یک چرت کوتاه باید شروع به انجام تکالیفش کند. سعی کنید انجام اولین تکلیف مدرسه را برای یک کودک کلاس اولی به یک خاطره خوب و جذاب و توام با نشاط تبدیل کنید
وقتی به بچه ها امکان انتخاب داده می شود، بهتر عمل می کنند ، چرا که احساس می کنندکنترل بیشتری بر زندگی خود دارند. بهتر است انتخاب های محدود به فرزند خود پیشنهاد کنید. او در معرض انتخاب بین انجام و عدم انجام تکلیف مدرسه نیست ولی می تواند در مورد زمان آن دست به انتخاب بزند:اول بازی بعد تکلیف مدرسه
یا تکلیف مدرسه بعد خوردن خوراکی و تماشای تلویزیون. به تدریج کودک می فهمد هدف انجام کار است.

- مسئولیت انجام تکالیف و وظیفه شناسی در این مورد را به او واگذار کنید برخی از والدین خود را مسئول کامل انجام تکالیف می‌کنند. به صورتی که در مدت انجام تکالیف بالای سر دانش آموز حضور دارند، زمان شروع انجام تکالیف را تعیین می‌کنند و راهنماییهای زائدی ارائه می‌کنند. هر چند لازم است والدین بویژه در سالهای اول دبستان و آمادگی با نظارت خود برنامه‌ریزی و مسئولیت پذیری را به کودک خود آموزش دهند. اما برخی از والدین به اشتباه این مسئولیت را خود بر عهده می‌گیرند بنابراین نمی‌توانند احساس مسئولیت در قبال انجام تکالیف را به کودکان خود یاد دهند. بطوری که اگر یک روز مادر حضور نداشته باشد اصلا به یاد هم نخواهد آورد که باید تکالیفش را انجام دهد.بنابراین والدین با نظارت مفیدی که بر انجام تکالیف دارند کم کم باید کودکان را مسئولیت پذیر بار آورند. بطوری که در صورت عدم حضور والدین نیز احساس مسئولیت برای انجام تکالیف را داشته باشند. این والدین در سالهای بعدی تحصیل کمتر با مشکل درس نخواندن کودکان خود مواجه می‌شوند. به عبارتی چون والدین نمی‌توانند در تمام دوران تحصیل در انجام تکالیف فرزندان خود نظارت مستقیم داشته باشند با افت تحصیلی آنها مواجه می‌شوند. در حالی که اگر این احساس مسئولیت را از دوران کودکی در کودک شکل داده باشند با مشکلاتی از این قبیل مواجه نخواهند شد.

- وقت و جای معین برای تکلیف مدرسه در نظر بگیرید:باز هم می گوییم از کودک همچون بزرگسال نمی توان انتظار داشت، این بار در چه مورد:احتمالا من و شما بتوانیم برای مدتی در محلی که صدای تلویزیون یا ضبط می آیدکمی مطالعه کنیم اگر چه کار آسانی نیست، اما از کودک نمی توان انتظار داشت در جایی که دور و برش خوراکی و اسباب بازی و یا تلویزیون روشن هست یا هر وسیله ی مزاحم دیگری تکالیفش را انجام دهد.بنابراین نیاز به اتاقی هست که برای چند دقیقه هم که شده بتواند کارش را انجام دهد.فراموش نشود کودکان در این سنین اگر فضای مناسب هم داشته باشند دست کم تخیل گسترده دارند و نمی توان جلو خیالپردازی آنها را گرفت.از این روست که آنها نیاز به توجه و نظارت والدینشان دارند.

- برنامه ریزی داشته باشید با کمک فرزند خود یک برنامه منظم برای انجام تکالیف تهیه کنید. برنامه را در یک محل مناسب و در دید او نصب کنید. برای تشویق او به انجام تکالیف می‌توانید در مقابل هر روز که تکلیف آن را به موقع ، خوب و دقیق انجام داده یک علامت بزنید و در آخر هفته اگر توانسته باشد تکالیف خود را خوب انجام دهد و با توجه به تعداد ستاره‌ها جایزه‌ای به او بدهید.بهتر است جایزه مورد نظر را در همان حین برنامه ریزی معین کنید و در آخر برنامه آن را یادداشت کنید و یا برای کودکان کوچکتر شکل آن را بکشید. به این ترتیب عملکرد کودک دائما در جلوی او قرار دارد و مسئولیت پذیری او نیز تقویت می‌شود. به تدریج می‌توانید تعداد ستاره‌ها را برای دریافت جایزه افزایش دهید. مثلا اگر در آغاز برنامه به ازای هر هفت ستاره می‌توانست جایزه را کسب کند در مراحل بعد به ازای هر 14 ستاره می‌تواند به جایزه مورد نظر برسد.

- برنامه زندگی خود را تنظیم کنید تنها تنظیم برنامه‌ای منظم برای انجام تکالیف فرزندان کافی نیست. برای زندگی خانواده خود نیز برنامه منظمی داشته باشید. حتی‌الامکان از برنامه‌های فوق برنامه و بدون برنامه‌ریزی قبلی خودداری کنید. مثل مهمانیها و تفریحهای بدون برنامه قبلی و... یا حداقل سعی کنید این برنامه‌ها مقارن با زمان انجام تکالیف فرزندان نباشد. اگرشما یکبار برنامه او را به خاطر برنامه‌های خود به هم بریزید، راه را برای بی‌نظمی او فراهم ساخته‌اید. در کارهای دیگر خود نیز با برنامه و مسئولیت پذیر باشد. تا الگوی مناسبی برای فرزندان خود باشید. فرزندان تعهد و مسئولیت پذیری را در خانواده و با مشاهده رفتار والدین یاد می‌گیرند.

پس يادتان باشد حتی اگر کودک اصلا تكاليفش را انجام ندهد شما از انجام آن خود داري نمائيد!  وظیفه والدين صرفا این است که امکانات لازم برای انجام این کار از سوی کودک را فراهم کنند. پس در کودک مسئولیت انجام تکلیف را از کودکی ایجاد کنید و هیچ وقت شما کار او را انجام ندهید.

-تكليف مدرسه كار كودك است نه والدين گاها ديده شده برخي والدين بعد از اين كه از انجام تكليف توسط كودك نااميد مي شوند خود دست به كار شده و كار ناتمام فرزند را به گمان خود تمام نموده و در حق او به اصطلاح لطف ميكنند غافل از اين كه اين بزرگترين خيانتي است كه در حق كودك بيچاره روا مي دارند چرا كه با اين كار احساس مسوليت در قبال وظيفه محوله را از فرزند خود ميگيرند و او را فردي وظيفه نشناس بار مي آورند

تشکیل سایه

 

 

تشکیل سایه

تشخیص صدا

 

 

تشخیص صدا

علوم به من نگاه کن ( بازی تشخیص رنگ )

 

تشخیص رنگ

بازی تشخیص مزه

  

 

تشخیص مزه

7نکته ی کلیدی برای ترغیب کودکان به آموخت

۱ ) خودتان، مثال و الگوی عملی برای او باشید.کودکان دوست دارند از والدین خود بیاموزند و تقلید کنند. به مطالعه علاقه نشان دهید تا آنها شما را سرمشق خود قرار دهند. با صدای بلند برای آنها کتاب بخوانید تا این علاقه به مطالعه به آنها تلقین شود. برای جلب علاقه کودک می توانید قسمتی از داستان را خودتان بخوانید و اجازه دهید کودک خودش بقیه داستان را بخوانید.

 

 

۲) وقتی می خواهید به یک کودک آموزش بدهید، برای وسوسه کردن او می توانید در بدو امر با یک بازی مرتبط با موضوع شروع کنید. سپس یک گام جلوتر رفته و با نظم و ترتیب بیشتری به او آموزش دهید. مثلاً بازی ها و سرگرمی های ریاضی ابزار مناسبی برای آموزش اعداد به کودکان کم سن و سال هستند.

 

 

 ۳) میل به آموختن را به او تلقین کنید. خوب گوش دادن، خوب نگاه کردن، خوب اندیشیدن و خوب خواندن را به عنوان چهار اصل مهم یادیگری به او معرفی کنید. وقتی کودک در این مورد مهارت پیدا کند و این مفاهیم را به کار گیرد، چهارچوبی برای آغاز میل به آموختن در او شکل می گیرد.

 

 

 ۴)  هیچ چیز مانند جایزه در کودکان، انگیزه ایجاد نمی کند.هنگام کسب موفقیت، به آنها جایزه بدهید. باید بدانید کودک شما به چه چیزی علاقه دارد. از همان به منظور تحریک انگیزه او برای دستیابی به هدف استفاده کنید. نیازی نیست از جوایز گران قیمت استفاده کنید. یک اسباب بازی گران قیمت سطح توقع او را بالا می برد.

 

 

 ۵) کودک را از تکنولوژی و علم روز دنیا دور نکنید.تکنولوژی روش کمکی دیگری برای یادگیری و ابزاری است که والدین می توانند عاقلانه از آن استفاده کنند. با ارائه بازی های کامپیوتری درسی درباره موضوعاتی نظیر ریاضی و زبان های خارجه، می توانید شدت وابستگی و علاقه او را به کامپیوتر مهار و کنترل کنید.

 

 

 ۶)  فرزند خود را تنها به کتاب ها و متن های درسی مدرسه محدود نکنید.با استفاده از منابع دیگر مانند کتاب ها و مجلات کودکان، افق فکری او را وسیع تر کنید.

 

 

 ۷)  اجازه دهید کودک نقش بازی کند، اشعار را از حفظ بخواند یا برای شما داستان تعریف کند. فرزندان شما می توانند به نوبت به دیگری گوش فرار داده و یا ارتباط برقرار کنند. این روش، مهارت های شنیداری و برقراری ارتباط را که اهمیت بسیاری هم دارند، پرورش می دهد.

 

تغذیه کودک دبستانی

سرعت رشد کودک در سنین هفت تا ده سال تقریبا ثابت است. در این سنین میل بیشتر به غذا پیدا می‌کند. نیاز غذایی کودک در این سنین با توجه به میزان فعالیت بدنی و جنب و جوش و فعالیتهای ورزشی بیشتر بوده و به نیروی زیادی احتیاج دارد.
با توجه به این که در این گروه سنی، کودک مرحله بهانه‌جویی و بی‌میلی به غذا را پشت‌سر گذاشته است، ولی با مشکل تغذیه رو به رو می‌شود و لذا وادار کردن کودک به خوردن یک نوع غذای خاص ممکن است او را به آن غذا بی علاقه کند، پس سعی شود مقدار کمی از غذایی را که کودک آن را دوست ندارد به او داده شود و اصرار و پافشاری به خوردن آن لازم نیست.
بعضی از کودکان علاوه بر این که تنوع غذایی آنها در این سنین متنوع است، ولی باز هم تمایل بیشتری به خوردن شیرینی به جای خوردن سبزیها و میوه و آش نشان می‌دهند.
خوردن قند،‌ شیر و لبنیات علاوه بر قند، مواد مغذی مهمی مثل کلسیم و ویتامین D دارد که مفید و ضروری است.
شیر که ارزش غذایی خوبی دارد، برخلاف شیرینی‌هایی مثل، کیک و آب نبات و … که مقدار زیادی انرژی تولید می‌کند بسیار مفید و موثر است. کودک با آنکه در این مرحله از رشد، عادت غذایی ویژه‌‌ای دارد، ولی هنوز هم به راهنمایی والدین خود برای تغذیه سالم نیاز دارد. با این که عادتهای غذایی را می‌توان تغییر داد اما کودکان این عادتها را تا مدتها و گاهی تا زمان پیری حفظ می‌کنند. اختلاف تغذیه پسران و دختران از نظر مقدار غذایی مصرفی، از این سنین ظاهر و تا ۱۲ سالگی رفته رفته زیاد می‌شود. پسران نسبت به دختران، میل بیشتری به غذا پیدا می‌کنند و این اختلاف در طول بلوغ بارزتر است.
والدین برای اینکه اصول و نکات تغذیه سالم را به کودک خود بیاموزند، باید علاوه بر اینکه نظرش را در مورد برنامه غذایی و آشپزی جویا شوند و سلیقه و ذائقه او را در برنامه غذایی و آشپزی بدانند، باید او را در کارهای آشپزی و چیدن سفره که اعتماد به نفس به وجودمی آورد، دخالت دهند. ضمن این که دختران و پسران، آشپزی را در کنار مادر یک کار جالب می‌دانند. اول دبستانی‌ها بعد از هر ساعت درسی به غذای مختصر میل زیادی دارند، ولی به علت عدم دسترسی آسان به مواد خوراکی تعداد وعده‌‌های غذا، به چهار تا پنج مرتبه در روز کاهش پیدا می‌کند، لذا باید والدین از فرصت ممکن استفاده کنند و با دادن وسایل ساده آشپزی و راهنمایی‌های لازم از آنها بخواهند خود به تهیه عصرانه اقدام کنند.
باید والدین این نکته را بدانند کودکان با اینکه ارزش غذایی و اهمیت تغذیه‌ای را می‌دانند باز هم قسمتی از غذا را نخورده و یا به دوستانشان می‌دهند و بعضی از کودکان بر اثر انتقاد دوستانشان غذاهایی که به مدرسه می‌برند را مصرف نکرده و به سوی غذاهای بی‌ارزش که در مدرسه وجود دارد سوق پیدا می‌کنند.
نباید والدین کودک را در خریدن خوراکی آزاد بگذارند که نتیجه آن خرید غذاهای بی‌ارزش می‌شود. بی توجهی به تغذیه کودک سبب می‌شود تا او با مواد خوراکی بی‌ارزش شکم خود را سیر کرده و به غذاهای با ارزش و سالم منزل اهمیت ندهد و در نتیجه نارساییها و کمبودهای غذایی برای کودک به وجود می‌آید که سوء تغذیه برای کودک در آینده مشکل آفرین و برای والدین دردناک خواهد بود.

 

 

منبع: جوان امروز

احترام گذاشتن به کودک گامی در جهت تامین سلامت روانی

 

 

در شکل گیری شخصیت کودک به تاثیر عوامل متعددی مانند عوامل ارثی ، خانواده ، جامعه و مدرسه می توان اشاره کرد. اما در این میان به نظرمی رسد که خانواده بیشترین نقش را در شکل گیری شخصیت و تامین سلامت روانی کودک ایفا می کند. کودک اولین تجربه ها و رفتارهای خود را در درون خانواده و در ارتباط نزدیک با پدر و مادر می آموزد که همین تجربه ها و یادگیری های اولیه پایه واساس شخصیت کودک را به وجود می آورند . آگاهی بر این که چگونه تجارب اولیه زندگی ، شخصیت فرد را قالب ریزی می نماید می تواند از نظر علمی به ما کمک کند تا در تربیت کودکانمان عاقلانه تر گام بر داریم . بسیاری از مسائلی که جامعه با آن دست به گریبان است از جمله پرخاشگری ، از خود بیگانگی ، خود کشی ، بیماریهای روانی و ... شاید از این طریق قابل پیشگیری باشد که ما در باره نحوه تاثیر رفتار و نگرشها ی والدین بر کودکان و نقش خانواده بر سلامت روانی کودکان شناخت دقیق تری داشته باشیم . 
برای فراهم آوردن شرایط رشد طبیعی و سالم کودک علاوه بر توجه به نیازهای جسمی کودک از قبیل تغذیه ، پوشاک ، بهداشت و مراقبتهای پزشکی و ... اهمیت توجه به نیازهای روانی و عاطفی کودک از سوی والدین ، نقش بسیار مهم و تاثیرگذاری دارد. 
به عنوان نمونه در این زمینه می توان به وظیفه و نقش مهم پدر و مادر در بوجود آوردن احساس ارزشمندی ، احترام به خود و به طور کلی عزت نفس در کودک و سوق دادن او در مسیر تبدیل شدن به یک بزرگسال متکی به خود اشاره نمود . 
احترام گذاشتن به کودک یکی از اساسی ترین مباحثی است که همواره مورد توجه روانشناسان و مربیان تربیتی و پرورشی بوده است. بعضی از والدین ممکن است کودک خود را دوست داشته باشند ولی به او احترام نگذارند . نکته مهمی که والدین باید به آن دقت کنند این است که دوست داشتن کودک کافی نیست بلکه لازم است شما برای او احترام قائل باشید . احترام به کودک به همان اندازه اهمیت دارد که دوست داشتن او . اگر به کودک احترام بگذارید او به زودی تصویر مثبتی از خود پیدا خواهد نمود . 
به عبارت دیگر او خود را دوست خواهد داشت .
چنین طرز فکری در مورد خود اهمیت فوق العاده ای در بهداشت روانی کودک دارد. احترام مانند دوست داشتن هم از طریق بیان و هم از طریق عمل نشان داده می شود . شما می توانید با گوش دادن فعال به حرفهای کودک ، برقراری تماس چشمی ، توجه به گفته های کودک بدون آنکه برای اتمام سخنانش بی صبری نشان دهید ، کمک کردن به کودک در یافتن کلمات مناسب برای توضیح دادن و به زبان آوردن هیجاناتش و قطع نکردن حرفهای او همچنین پرسیدن سوالاتی مانند " منظورت از این که گفتی ......، چیه ؟ " 
یا " راجع به این مسئله .....، چه فکری می کنی ؟ " احترامی را که او بدان نیاز دارد برآورده سازید . شما همچنین می توانید با تحسین از کاری که او انجام می دهد حتی اگر کامل نباشد و با این امکان که او عقاید خود را بدون ترس از تمسخر و استهزا نمودن آن ها بیان کند احترام خود را نسبت به او نشان دهید . بطور خلاصه ، شما می توانید احترام خود را هر زمان با بیان کلمات یا عمل مبنی بر اینکه او فرد با ارزش و مهمی است نشان دهید . 
احترام به کودک اضطراب و تنش او را کاهش خواهد داد . این امر به ویژه هنگامی اهمیت دارد که کودک به محیط جدیدی نظیر کلاس آمادگی ، مدرسه و غیره .... وارد می شود . 
اگر کودک به خود اطمینان داشته باشد ، یادگیری برای او راحت تر و لذت بخش تر خواهد بود . 
احترام کیفیتی است که کودک باید آن را کسب کند. کودک نیاز به فرصت هایی دارد تا احترام را بر یک اساس فردی بدست آورد و اگر شما فردی حمایت کننده بوده و هرگز اجازه تصمیم گیری به کودک ندهید او هرگز احترامی که لازم است را بدست نخواهد آورد . از طرف دیگر اگر شما خیلی آسان گیر باشید و اجازه دهید کودک کلیه تصمیمات را اتخاذ نماید ، او هرگز رفتار مسئولانه نسبت به دیگران را نخواهد آموخت و در نتیجه مورد احترام نیز واقع نخواهد شد . 
کودکان به منظور نشان دادن توانایی ها و مهارت های زندگی نیاز به فرصت و گذشت زمان دارند . به هر حال به منظور فرصت دادن به کودک لازم است به خاطر داشته باشید که توانائیهای او را با فرد دیگری مانند خواهر ، برادر یا سایر کودکان مقایسه نکنید. مقایسه کردن دلیل بر عدم احترام برای فردیت کودک بوده و به او امکان مورد تحسین واقع شدن به خاطر مهارتها و توانائیهایش را نمی دهد.

منبع: سلامت نیوز

اولیای دانش آموزان کلاس اول بخوانند.

 

 

کودکي که براي اولين بار از خانه و خانواده جدا شده و مدتي را در محيط بيرون از خانه به سر مي برد، در معرض آموزش دانش ها و مهارت هاي مختلف و نيز شيوه هاي برخورد با ديگران و رفتار جمعي است ، لذا بايد ترتيبي اتخاذ کنيم که ارتباطات او، پدر و مادرش و نيز معلم ، مدرسه و محيط محل تحصيل و سکونت او از هر لحاظ با هم در تعامل باشد.اگر همراه کودک به مدرسه مي آييد، بموقع حاضر شويد.

فراموش نکنيد زود رسيدن و انتظار کشيدن زياد هم ، ممکن است باعث خستگي و تشويش کودک شود.

مي توانيد ضمن همراهي ، به او بياموزيد که وجود شما را به عنوان يک همراه موقت بپذيرد تا مراقبت شما موجب اتکاي بيش از اندازه او به شما نشود. خوابيدن بموقع و کافي اهميت زيادي دارد. دقت کنيد کودک غذايش را بموقع خورده و به اندازه کافي استراحت کرده باشد. اگر فرزندتان از هم اکنون که آغاز ورود به دبستان است با لزوم برنامه ريزي و رعايت نظم و انضباط آشنا شود، بدون شک در آينده از مشکلات ناشي از بي نظمي رنج نخواهد برد.

کفش و لباس او بايد خارج از منزل تميز و مناسب بيرون باشد. بکوشيد از لباسهاي داراي آرم و نشانه و نيز عکسهاي خارجي استفاده نکنيد.نوع پوشاک کودک در سالهاي آغاز دبستان مي تواند تاثير زيادي در انتخاب هاي بعدي او در سنين بالا بگذارد. دنياي بچه ها، دنياي رنگي و سرشار از تخيل است.استفاده نکردن از لباسهاي آرم دار و منقوش به عکس ، به معناي استفاده نکردن از لباسهاي رنگين و متنوع نيست. از دادن پول براي خوراکي و چيزهاي ديگر به کودک کلاس اولي خودداري کنيد. خوراکي مناسب و مورد نياز او را قبلا تهيه کنيد و در اختيارش قرار دهيد.مطمئن شويد کودک شما ليوان ، دستمال و وسايل شخصي خود را به همراه دارد و يادآور شويد که وسايل فقط مخصوص استفاده خود اوست.براي کودک مشارکت و همکاري با ديگران ، نبايد به معناي استفاده از وسايل شخصي فرد ديگر معنا دهد. اگر احساس مي کنيد که فرزند شما از رفتن به مدرسه بيم دارد، در راه با او صحبت کنيد و به او اطمينان دهيد که جاي هيچ نگراني اي نيست. بازگو کردن خاطرات گذشته او را سرگرم و دلگرم خواهد کرد.اين بيم کاذب، نتيجه جدا شدن کودک از محيط خانه و ورود او به محيطي است که هيچ گونه آگاهي در مورد آن ندارد و همچنين پيوستن به جمع ديگر دانش آموزان است.بنابراين اگر تفاوت هاي مدرسه و خانواده براي کودک تشريح شده و برتري هاي محيط دوم برايش بازگو شوند، به مرور از بيم کاذب کاسته مي شود. او را تشويق کنيد که مشکلات خود را با آموزگارش در ميان بگذارد.به او اطمينان دهيد آموزگارش مهربان است و او را حمايت خواهد کرد. براي کودک ، هيچ کس در محيط بيرون از خانه نمي تواند دلسوزتر و موثرتر از آموزگارش باشد. کودک بايد دريابد که در محيط يا خانه دومش ، سرپرست دومي دارد و او معلم اوست.

بکوشيد تمامي مدتي را که در مدرسه هستيد به توصيه اولياي دبستان عمل کنيد. از درخواست غيرمنطقي بپرهيزيد. تعارضات ميان خانه و مدرسه ، اثرات سويي بر شخصيت دانش آموز مي گذارد.نقش اولياي خانه و مدرسه ، بايد کاستن اين تعارضات باشد. کمترين تعارض رفتاري ميان پدر و مادر و اولياي مدرسه، بر رفتار و شخصيت کودک موثر است.

به موقع دنبال فرزند خود بياييد و به حرفهاي او در راه بازگشت به منزل با علاقه گوش بدهيد. اين نشانه احترام شما به او و پذيرفتن او به عنوان يک شخصيت از سوي شماست.

نکته مهم ديگر اين است که از درگيري و نزاع حتي به صورت لفظي و در حضور فرزندان پرهيز و از کم جلوه دادن اهميت تحصيل و کسب دانش حتي در قالب طنز و شوخي جدا خودداري کنيد، چرا که تکرار اين رويه کم کم موجب دلسردي و عدم اطمينان دانش آموز به آينده تحصيلي اش خواهد شد.

در طول سال تحصيلي، ارتباط خود را با انجمن اولياء و مربيان مدرسه و معلمان حفظ کنيد و در ارائه پيشنهادها و همکاري با آنان دريغ نورزيد.

به برنامه ملاقاتي که آموزگاران يا مديريت مدرسه براي شما تهيه کرده اند، توجه و از حضور بي موقع در مدرسه خودداري کنيد.

معاونان مدرسه ، نقش بسيار مهمي در ايجاد انضباط و علاقه مندي کودکان در محيط واحد آموزشي دارند. جايگاه با اهميت معاونان را به فرزند خود گوشزد کنيد و به او بگوييد به توصيه هاي معاون مدرسه گوش فرا دهد.

منبع : سايت علمي دانشجويان

چگونه اعتماد به نفس را در کودکانمان افزایش دهیم

نحوه ی شکل گیری اعتماد به نفس در سنین مختلف

 

نوزادان خیلی کوچک احساسی از خود به عنوان موجود مستقل انسانی ندارند. زیرا آنها واقعا اعتماد به نفس ندارند. مراقبت ها و لبخند ها برای کودک به معنای این است که "‌شما در جهان اهمیت دارید".

کودکان نوپا

همان طور که نوزدان رشد می کنند تا نوپا شوند،‌هنوز فهم کاملی از خود ندارند. آنها نمی فهمند که هر دو پا و دستشان متعلق به خودشان است.هر گاه مهارت جدیدی یاد می گیرید،‌احساس توانمندی برای انجام برخی کارها می کنند و یاد می گیرند چه کسی هستند.

· وقتی آن ها "نه" می گویند، آن ها واقعا می گویند که فرد مستقلی هستند و برای آنان خیلی هیجان انگیز و مهم است. این را با گفتن "نه" تمرین می کنند.

·  نوپا ها درباره خودشان یاد می گیرند،‌یاد می گیرند که به چه شبیه اند،‌چه کارهایی می توانند انجام دهند و به کجا متعلق می باشند. آن ها در می یابند که شریک بودن بسیار دشوار است؛زیرا دقیقا یاد می گیرند چه کسی هستند وچه چیزی مال آن هاست.

· نوپا ها خود را از نگاه والدین خود می بینند. اگر والدینشان آن ها را دوست داشتنی و منحصر به فرد ببینند و به آن ها نشان دهند و این را اغلب اوقات به آن ها بگویند،‌سبب می شود که اعتماد به نفس آنان افزایش یابد. اگر آن ها این پیام را دریافت کنند که دوست داشتنی نیستند،‌اعتماد به نفسشان پایین می آید.

کودکان در سنین قبل از مدرسه

از سه سالگی بسیاری از کودکان یاد گرفته اند که ذهن و جسمشان متعلق به آن هاست. آن ها می توانند بر دوری از والدین خود غلبه کنند؛‌زیرا آن ها احساس امنیت درونی دارند. این کودکان هنوز اعتماد به نفس خود را از نظر ویژگی های جسمی از طریق مقایسه ی خودشان با دیگران یاد می گیرند؛‌ مثلا چه کسی قد بلندتر است، چه کسی سریع تر می دود.

کودکان در سنین مدرسه ابتدایی

بسیاری از کودکان هنگامی که برای اولین بار به مدرسه می روند،‌اعتماد به نفسشان پایین می افتد؛‌زیرا مجبورند بر موقعیت جدید کودکان و قوانین جدید غلبه کنند.

شکل گیری اعتماد به نفس در این سال ها بر این اساس است که چقدر کودکان می توانند از عهده تکالیف مدرسه بر آیند و موفق شوند، ‌چقدر ورزش کنند و چقدرمی توانند با کودکان دیگر دوست شوند. استرس ها در خانه مثل دعوای والدین می تواند بر اعتماد به نفس کودکان تاثیر بگذارد. بنابراین مشکلات در مدرسه می تواند مثل دردسر داشتن با تکلیف مدرسه یا نداشتن دوست باشد.

نوجوانی

اعتماد به نفس در نوجوانی می تواند از تغییرات هورمونی و فیزیکی متاثر شود و برای آنان بسیار مهم است که چگونه به نظر می رسند. جوانانی که در زندگی خود هدف دارند،‌اغلب اعتماد به نفس بهتری دارند. چنانچه برای انجام دادن آن کارها خانواده هایی هستند که از آن ها حمایت می کنند. تعلق داشتن به گروهی از دوستان نیز،‌برای اعتماد به ن فس نوجوانان اهمیت دارد.

منبع: چگونه اعتماد به نفس را در کودکانمان افزایش دهیم

 

تالیف:بتول حقایق خراسانی

بررسی استرس های کودکان در سنین مختلف

 

 

به گزارش سرویس زنان جهان؛ کودکان فرايند ذهني پيچيده‌اي دارند بنابراين در اين زمينه روانشناسان کمک زيادي به والدين مي‌کنند. 

کودکان در هر مرحله از زندگي‌شان اضطراب‌هاي جداگانه‌اي را تجربه مي‌کنند مثلا مطابق با بررسی های انجام شده کودکان تا قبل از سنين پيش‌دبستاني و دبستان از استرس جدايي رنج مي‌برند. 

بنابر برسی های انجام شده توسط شبکه ایران، کودک بعد از ۸-۷ ماهگي به مفهوم پايداري شيء رسيده و حضور مادر خود را درک مي‌کند و همين که مادر براي لحظاتي از جلوي چشمان او دور مي‌شود شروع به بي‌قراري مي‌کند. کودک چون هنوز به مرحله نگهداري ذهني نرسيده است بر اين تصور است که وقتي مادر از جلوي چشمان او دور مي‌شود يعني ديگر نيست شده است و از اين رو گريه‌هاي او بيشتر مي‌شود. اضطراب جدايي از اين مرحله زندگي کودک ريشه گرفته و در مراحل بعدي زندگي‌اش به شيوه ديگري تداوم پيدا مي‌کند. 

کودکان ۵-۴ ساله هم اين اضطراب را به دوش مي‌کشند و آنها تصور مي‌کنند که والدينشان ممکن است روزي از خانه بيرون رفته و ديگر بازنگردند و اين استرس باعث مي‌شود تا آنها براي مدت طولاني در خانه تنها نمانده و دائماً تمايل به همراهي با والدينشان را دارند. 

در سال‌هاي بعد از دبستان شکل استرس کودک تغيير کرده و استرس فشار اجتماعي و تحصيلي بيشتر از همه کودک را مورد آزار رواني قرار داده و باعث تغيير رفتار او مي‌شود. 

به هرحال دل‌نگراني‌هاي کودکان در هر دوره از زندگي‌شان کم نيست آنها معمولاً پس از يک اتفاق ناخوشايند در زندگي‌شان وضعيت رواني نامناسبي پيدا مي‌کنند، بيمار شدن يکي از والدين، مرگ يکي از اعضاي خانواده، مشاجرات والدين با يکديگر و... نمونه‌هايي از موقعيت‌هايي است که معمولاً کودکان را دچار رنج رواني مي‌کند. 

از طرف ديگر کودکان با شنيدن اخبار جنگ در جهان و تماشاي تصاوير کشته شدگان و يا زخمي‌هاي يک حادثه درباره امنيت خود و افرادي که دوست‌شان دارند نگران شده و مضطرب مي‌شوند. 

هريک از اين منابع استرس ممکن است اثرات استرسي موقت بر کودک داشته باشد اما استرس جبران‌ناپذيري که تا سال‌هاي پاياني زندگي فرد را درگير مي‌کند استرس ناشي از طلاق والدين است. 

طلاق حتي اگر توافقي باشد اثرات نامطلوبي بر کليت زندگي فرد مي‌گذارد. 

نشانه‌هاي استرس در کودکان همان طور که گفته شد تشخيص استرس در کودکان کار ساده‌اي نيست اما برخي علائم و نشانه‌ها وجود داردکه کمک زيادي به والدين مي‌کند. 

برخي تغييرات رفتاري کوتاه مدت مثل نوسانات خلقي، فعاليت‌هاي بي‌هدف، تغيير در الگوي خواب، شب‌ادراري ، برخي علائم فيزيکي مثل دل‌درد و سردرد، مشکلات در تمرکز در انجام تکاليف مدرسه و صرف ساعت‌هاي طولاني در انزوا و تنهايي، نشانگر اوضاع نامطلوب در وضعيت رواني کودک است. 

وقتي کودکان به خاطر تغيير مقطع تحصيلي ، مدرسه يا محل زندگي دچار تنش و اضطراب مي‌شوند واکنش‌هاي متفاوتي نشان مي‌دهند مثل مکيدن انگشت، کندن موي سر يا کشيدن بيني خود البته آنها هرچه بزرگتر مي‌شوند واکنش‌هايشان به استرس هم متفاوت تر مي‌شود دروغ‌گويي، پرخاشگري، کابوس شبانه، مشکل در ترک مادر، واکنش شديد به يک مشکل کوچک و تغييرات شديد در عملکرد تحصيلي از مشخصه‌هاي استرس در کودکان سنين دبستاني است. 
راهکارهاي کاهش استرس کودکان کودکاني که توانمندي‌هاي فکري و اجتماعي زيادي دارند معمولاً استرس دروني خود را شناسايي کرده و سعي در حل آن مي‌کنند البته اين اتفاق بيشتر در سنين دوره دبستاني مي‌افتد. 

برخي کودکان سعي مي‌کنند در مدرسه با ورزش‌کردن، انجام کارهاي هنري، فعاليت‌هاي اجتماعي و انجام فعاليت‌هاي اکتشافي استرس‌شان را کاهش دهند. 

کودکان ساعت‌هاي زيادي مشغول بازي مي‌شوند و با اين شيوه استرس را از خود دور مي‌کنند. 

در سطح فردي کودکان با ارتباط گرفتن با ديگران، گفت‌وگوي واضح، خودسازماندهي، ورزش، تغذيه و خواب به استرس‌شان غلبه مي‌کنند. 

آنها با ارتباط‌هاي مثبت با خانواده، معلم‌ها و يا دوستانشان و نيز با بازي با پرندگان خانگي به استرس خود غالب مي‌شوند. 

کودکاني که به شيوه صحيحي با ديگران ارتباط مي‌گيرند و پايه‌هاي اعتقادي و مذهبي قوي‌اي دارند در اين زمينه موفق‌ترند. 

اما کودکان ديگري هم هستند که براي غلبه بر استرس نياز به حمايت‌هاي بيروني دارند. 

پدر و مادر اولين خطوط حمايتي کمک براي غلبه بر استرس هستند. زيرا کودک هم از طريق مشاهده رفتارهاي والدين، راهکارها را مي‌آموزد و هم ازحمايت‌هاي عاطفي آنها بهره‌مند مي‌شود. زيرا در اين صورت کودک درک مي‌کند که والدين ارزش زيادي براي او قائل هستند و علاوه بر اين اطلاعاتي که به کودک داده مي‌شود او را در مقابله با استرس موفق‌تر مي‌کند. البته ميزان اطلاعات دريافتي کودک نبايد زياد شود زيرا بر استرس او مي‌افزايد. 

والدين مي‌بايست درباره پديده‌ها و اخبار ناگوار جهان مثل جنگ براي کودکشان توضيح دهند و علت آن را بيان کنند ولي نبايد توضيحات اضافي به او بدهند چون باعث احساس ناامني بيشتر در کودک مي‌شود.

 

جهان نیوز

 

ناگفته های ورزش در کودکان

 

وقتي كه پدر و مادرها به فكر ورزش كودكان خود مي‌افتند، بلافاصله سراغ ژيمناستيك، دو، بدنسازي، واليبال و ... مي‌روند؛ در حالي كه ورزش در كودكان يعني فقط تحرك داشتن و فعاليت فيزيكي. كودكان وقتي كه فوتبال بازي مي‌كنند، وقتي مي‌دوند و ... در واقع در حال ورزش كردن هستند.

مزاياي ورزش براي كودكان
همه انسان‌ها از ورزش كردن به صورت مداوم بهره‌هاي فراواني مي‌برند. كودكاني كه به طور فيزيكي فعاليت مي‌كنند نيز: 
 عضلات و استخوان‌هاي محكم‌تري دارند.  بدن عضله‌اي‌تري دارند؛ زيرا ورزش چربي‌هاي بدن را كنترل مي‌كند.  كمتر دچار اضافه وزن و چاقي مي‌شوند.  احتمال ابتلا به ديابت نوع 2 در آنها كمتر است.  كمتر دچار افزايش فشار خون و بالا رفتن كلسترول خون مي‌شوند.  ديدگاه و بينش بهتري نسبت به زندگي دارند. در كنار تمام لذت‌هايي كه از ورزش كردن مداوم نصيب كودكان مي‌شود، خواب خوب و راحت نيز اهميت ويژه‌اي دارد.

 

 تأثيرات مثبت ورزش در كودكان

كودكاني كه هميشه ورزش مي‌كنند، بهتر مي‌توانند با چالش‌هاي فيزيكي و روحي روبه‌رو شوند. تناسب اندام در تمام افراد، تاثيرات مثبتي دارد. اين تاثيرات شامل كودكان نيز مي‌شود. اگر در يك زمين بازي به اندام كودكان توجه كنيد، تناسب اندام در آنها موجب افزايش استقامت، قدرت و انعطاف‌پذيري‌شان مي‌شود. پدر و مادرها بايد كودكان خود را به فعاليت‌هاي مختلف تشويق كنند تا از تاثيرات مفيد آن بهره‌مند شوند. وقتي كه كودكان به‌طور مرتب فعاليت‌هاي ايروبيكي انجام مي‌دهند، استقامت آنها افزايش مي‌يابد. در حين تمرينات ايروبيكي، ضربان قلب تندتر مي‌شود و فرد عميق‌تر و سخت‌تر نفس مي‌كشد؛ ولي فعاليت ايروبيكي به مرور باعث تقويت قلب و بهبود توانايي بدن براي حمل و انتقال اكسيژن به تمام سلول‌هاي بدن مي‌شود.

 

 چقدر ورزش براي كودكان كافي است؟

پدر و مادرها بايد مطمئن شوند كه كودكانشان به اندازه كافي تحرك دارند؛ اما اندازه كافي چقدر است؟ تمام كودكان دو سال به بالا بايد هر روز دست كم 60 دقيقه ورزش كنند (مهم نيست چه ورزشي، تحرك داشتن كافي است) سازمان ملي دانش فيزيكي و ورزشي(NAPSPE) ميزان فعاليت كودكان دبستاني و پيش دبستاني را اين گونه توصيه مي‌كند: كودكان پيش دبستاني: هر روز به دو ساعت فعاليت فيزيكي نياز دارند. 60 دقيقه جهت فعاليت‌هاي فيزيكي برنامه‌ريزي شده و 60 دقيقه براي بازي‌هاي كودكانه. كودكان دبستاني: هر روز به يك ساعت و يا كمي بيشتر ورزش و فعاليت فيزيكي نياز دارند. اين يك ساعت را مي‌توان به چهار بخش پانزده دقيقه‌اي تقسيم كرد. نوزادان و كودكان خردسال نبايد براي مدت طولاني بي‌تحرك باشند. هر چند كه انجام حركات ورزشي براي آنها الزامي نيست، ولي مي‌توانيد در زمان‌هايي كه خواب نيستند، كمي آنها را تشويق به تحرك كنيد و يا خودتان برخي از اندام‌هاي شان را به آرامي تكان دهيد؛ مثلا دست و پاها را كمي باز و يا جمع كنيد.

 

 اندام مناسب در كودكان 

فعاليت فيزيكي در كنار رژيم غذايي سالم، كليد اصلي سلامتي است. براي آنكه كودكاني با تناسب اندام بيشتر پرورش دهيد:  كودك خود را تشويق كنيد تا در فعاليت‌هاي فيزيكي كه با سن و سالش تناسب دارد، شركت كند.  يك برنامه منظم و مداوم براي فعاليت‌هاي فيزيكي‌اش در نظر بگيريد.  فعاليت‌هاي او را با برنامه‌هاي روزانه‌اش هماهنگ كنيد.  خودتان يك برنامه زندگي سالم داشته باشيد تا بتوانيد يك الگوي خوب براي فرزندتان باشيد.  ورزش و تحرك فيزيكي را براي او سرگرم كننده و لذت‌بخش كنيد تا از آن خسته نشود.

 

 كودكاني كه ورزش را دوست ندارند

 ورزش‌هاي گروهي باعث تقويت اعتماد به نفس، عزت نفس، هماهنگي و به‌طور كلي تناسب اندام مي‌شود و به كودكان مي‌آموزد كه چگونه با ساير كودكان و والدين كنار بيايند و با هم كار كنند. برخي از كودكان به‌طور طبيعي و ذاتي ورزشكار نيستند و از ورزش كردن هم خوش‌شان نمي‌آيد. اين دسته از كودكان را بايد به ورزش و تحرك تشويق كرد. با كودك خود در خانه تمرين كنيد. هر فعاليتي كه باشد، فرقي نمي‌كند؛ فقط به او فرصتي بدهيد تا مهارت‌ها و تناسب اندام را در فضايي سالم به دست آورد. ممكن است كودك‌تان حركتي را چند بار امتحان كند و مرتباً شكست بخورد؛ ولي ارزشش را دارد، زيرا چيزهاي جديدي را تجربه مي‌كند و با همين بهانه شما مدت زمان بيشتري در كنار يكديگر هستيد.

 

 شركت در كلاس‌هاي ورزشي

 قبل از آنكه كودك‌تان را در يك رشته ورزشي ثبت نام كنيد، به برنامه‌هاي ورزشي آن كاملاً توجه كرده و با مربي‌اش حرف بزنيد. برخي از ورزش‌ها جنبه رقابتي بسيار شديد دارند و همين مسأله باعث شركت در كلاس‌هاي ورزشي با رقابت‌هاي سنگين ندارند. آنها با افزايش سن و سال و سپري شدن دوره كودكي و نوجواني، با جنبه‌هاي مختلف رقابت آشنا مي‌شوند و مي‌توانند به پيروزي و قهرماني نيز اهميت دهند. البته شايد برخي كودكان از ورزش‌هاي رقابتي لذت ببرند؛ اما مسلماً بيشتر آنها در اين شرايط احساس فشار زيادي مي‌كنند؛ به خصوص كودكان زير 10 سال. فضاي كلاس ورزش و بازي بايد مثبت و سازنده باشد و از تمام شركت‌كنندگان حمايت شود.

 

 ورزش مورد علاقه كودك

  برخي از كودكان ورزش درست و مناسب خود را نيافته‌اند. با علاقه‌هاي كودك خود برخورد نكنيد و در اين باره كمي روشنفكر باشيد. صرفاً علاقمندي شما به يك ورزش دليل نمي‌شود كه كودك‌تان مجبور به ادامه آن باشد. او بايد كاري را انجام دهد كه از آن بيشتر لذت مي‌برد.
 

 ورزش در كودكان خجالتي

 كودكاني كه به‌طور ذاتي از ورزش كردن خوش‌شان نمي‌آيد، معمولاً خجالتي هستند و هنگام قرار گرفتن در يك گروه، احساس فشار مي‌كنند. در چنين مواقعي بايد انتظارات خود را به واقعيت نزديك كنيد. بگذاريد كودك‌تان هدف از ورزش كردن را درك كند و بداند كه با اين‌كار هم مي‌تواند تناسب اندام داشته باشد و هم سرگرم شود.

 

 ورزش و امنيت

 گاهي اوقات اندام ظاهري كودك باعث مي‌شود كه او از قرار گرفتن در يك گروه ورزشي خودداري كند. كودكاني كه بسيار سنگين وزن يا بسيار ريزه و كوچك هستند يا به اندازه كافي قوي نيستند، از بازي و رقابت با ديگران احساس ناراحتي مي‌كنند. در ضمن مي‌ترسند كه حين فعاليت و ورزش دچار آسيب‌ديدگي و جراحت شوند. در چنين مواقعي بايد امنيت خاطر بيشتري براي كودك ايجاد كنيد؛ مثلاً اگر از توپ مي‌ترسد، براي او توپ بسيار نرمي تهيه كنيد.

 

 ورزش‌هاي انفرادي 

 ممكن است كودك چاق شما به هنگام دويدن دچار مشكل شود؛ اما مي‌تواند ورزشي مثل شنا را انتخاب كند. كودكان از ورزش‌هاي انفرادي نيز لذت زيادي مي‌برند و از اين راه مي‌توانند به تناسب اندام نيز برسند؛ مثل شنا، اسب سواري، دوچرخه‌سواري، اسكيت، تنيس، ژيمناستيك، يوگا و دو. وقتي كه كودك‌تان با علاقه خود رشته‌اي را انتخاب مي‌كند و از آن لذت هم مي‌برد، از علاقه او استقبال كنيد. اگر هنگام انجام آن با مشكلاتي روبه‌رو شد، صبور باشيد و از او انتظار زيادي نداشته باشيد.

 

 

منبع: دنیای تغذیه و سلامت 

 

مداد

 

 

در مدادپنج خاصیت وجود دارد که اگر به دستشان بیاوری به آرامش می رسی . 

1- می توانی کارهای بزرگ کنی ، اما نباید هرگز فراموش کنی دستی وجود دارد که هر حرکت تو را هدایت می کند.

اسم این دست خداست ، او باید تو را همیشه در مسیر اراده اش حرکت دهد.

2 - گاهی باید از آنچه می نویسی دست بکشی و از مداد تراش استفاده کنی .این باعث می شود مداد کمی رنج بکشد اما اخر کار نوکش تیزتر می شود.

پس بدان که باید رنجهایی را تحمل کنی چرا که این رنج باعث می شود انسان بهتری شوی.

3 - مداد همیشه اجازه می دهد برای پاک کردن یک اشتباه از پاک کن استفاده کنی.

بدان که تصحیح یک کار خطا ، کار بدی نیست و در واقع برای اینکه خودت را در مسیر نگه داری مهم است. 

4 - چوب یا شکل خارجی مداد خیلی مهم نیست. ذغالی که داخل چوب است اهمیت بیشتری دارد

 پس همیشه مراقب باش درونت چه خبر است؟ 

۵ - و سرانجام مداد همیشه اثری از خود به جا می گذارد.

 

 بدان هر کاری در زندگی می کنی ردی به جا می گذارد و سعی کن نسبت به هر کاری که می کنی ، هوشیار باشی و بدانی چه می کنی.

 

 

 

کودکانمان را بگونه ای تربیت کنیم تا قدر داشته هایشان را بدانند .

 

 

بازی بازی نبازی !

 

چند تا چند تا شمردن!

 

 

رنگ آمیزی اشکال هندسی

 

 

 

حروف و رقم 

 

 

 

تفریق اعداد

 

بازی بازی نبازی !

شماره ام رو پیدا کن!

 

 

 

 

مثلث های جور و وا جور بساز

 

 

 

 

من چه عددی هستم؟

 

 

 

 

عددم را بادقت انتخاب کن .

 

 

بازی بازی ریاضی

بازی کن و لذت ببر